محل تولد: رشت
شغل: حسابدار
سن: ۳۶
تحصیلات: متوسطه
محل شهادت: کرمانشاه
تاریخ شهادت: ۱۳۶۷
سابقه مبارزاتی: ۱۰سال
غلامحسین ابراهیمینژاد بلوچی در سال۵۷ در جریان تظاهرات و اعتصابهای مربوط به قیام ضدسلطنتی با مجاهدین آشنا شد.
او دفاعیات گل سرخ انقلاب مهدی رضایی، و دیگر مجاهدان شهید را خواند به هواداری از سازمان برخاست.غلامحسین که خود از میان مردم محروم بلوچستان برخاسته بود، بهگونهیی خودانگیخته به پخش و تکثیر دفاعیات مجاهدین و دیگر جزوههای سازمان در ایرانشهر و مناطقی از استان سیستان و بلوچستان پرداخت.
او همچنین در برابر حملههای عوامل ارتجاع به میلیشیا و درگیریهای خیابانی، فعالانه از مجاهدین دفاع میکرد. سال۶۴ و آغاز انقلاب ایدئولوژیک، سرفصل تازهیی از فعالیت و انگیزشهای انقلابی برای او بود.
پس از آن غلامحسین بهرغم داشتن ۴فرزند، پیگیرانه تلاش کرد تا به هر نحو ممکن خود را به خارج کشور برساند، و با مجاهدین در ارتباط قرار گیرد.
سرانجام در اواخر سال۶۶ به این خواسته خود رسید و زمانی که ارتش آزادیبخش عملیات داشت، او برای شرکت در میدان رزم و نبرد انقلابی بیتاب بود: «با تکتک سلولهای بدنم سلاح مجاهد خلق را بهدوش گرفته و علیه مزدوران خمینی در جبهه مقدم با تمام نیرو میجنگم، و در این راه حاضر به فدای جانم که کمترین ارزش را دارد هستم.
من با تمام وجودم برای پذیرش شهادت در راه سازمان و خلق و خدا آمادگی دارم و به آن افتخار میکنم…». تقاضانامه ـ ۱۳اردیبهشت۶۷
تقدیر چنین بود که غلامحسین دلیر، آزمایش وفای به عهد را در حماسه کبیر فروغ جاویدان سرفرازانه پشت سر بگذارد، و به کهکشان شهیدان مجاهد بپیوندد…
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر