محل تولد: بابل
سن: ۲۵
تحصیلات: متوسطه
محل شهادت: کرمانشاه
تاریخ شهادت: ۱۳۶۷
سابقه مبارزاتی: ۱۱سال
«آنگاه که خورشید به سرخی خون شهیدان
از افق سر بر میآورد
ایران را همراه با دیگر مجاهدین
نظاره خواهم کرد».
حوریه ابویی راد در خانوادهای متوسط در شهر زیبای بابل متولد شد. از همان دوران کودکی و هنگام دیدار با برادر مجاهدش شهید مهدی ابوییراد، در پشت میلههای زندان شاه خشموکین انقلابی در او شکل گرفت.
در تظاهرات علیه شاه، مدتی کوتاه به چنگ ساواک افتاد، او در سال۵۸ فرمانده میلیشیای مدرسهاش شد.
شور، شادابی، تحرک و نشاط خطوط اصلی سیمای همیشگی او بود، شعرهایش در نشریه طلاونگ، شور و حال میلیشیای مجاهد خلق را در مازندران بهخوبی تصویر میکرد.
حوریه آبان سال۶۱ از کشور خارج شد و در زمستان سال۶۴ به منطقه اعزام گردید، او بهعنوان فرمانده گروه در نبردهای آفتاب و چلچراغ با شهامت جنگید.
روز سهشنبه ۴مرداد ۶۷، در صحنهای از سلسله نبردهای فروغ جاویدان، مورد اصابت ترکش آرپیجی قرار گرفت و قهرمانانه بهشهادت رسید.
پیکر پاک این شیرزن مجاهد خلق در خاکپای امام حسین (ع) در کربلا به خاک سپرده شد. پیش از او یک برادر و خواهرش توسط خمینی بهشهادت رسیده بودند و پدر و مادرش نیز در اسارت خمینی بودند. در آخرین وصیتش، روز پیروزی را چنین تصویر کرد:
«آنگاه که کبوترهای سپید
آسمان را گلدوزی میکنند
آنگاه قوس و قزح
آسمان و زمین را به هم پیوند میدهد
آنگاه که رعد در آسمان میهنم ایران
میغرد
آنگاه که برق
دل تیرهٔ شب را میشکافد...
آنگاه که باران میبارد و میبارد
تا ابر سیاه به پایان میرسد
آنگاه که خورشید به سرخی خون شهیدان
از افق سر بر میآورد
ایران همراه با دیگر مجاهدین
نظاره خواهم کرد».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر