با یاد مجاهد شهید محمد حسین افتخاری

 

محل تولد: تهران

سن: ۲۷

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۹سال

«آنها که دوست دارند همیشه درد کشیده‌اند، و همیشه در جدال با خویش و با دردآوران و فرومایگان بوده‌اند.

آنها که دوست دارند… همیشه با صراحت و صداقت زیسته‌اند و مظلومانه به مسلخ رفته‌اند، آن‌که دوست دارد در اندیشه برد و باخت نیست، بلکه همه وجودش التهاب رهایی است و آزادگی…

اولین بار است که به فکر وصیت‌نامه نوشتن افتاده‌ام و به‌خوبی حس می‌کنم کجا هستم، چه می‌کنم، چرا باید بمیرم، و چگونه از آن‌همه جاذبه‌های زندگی به‌راحتی دل بکنم.

در همین نقطه و حالا که این وصیت‌نامه را می‌نویسم بیشتر از همیشه زندگی را دوست دارم، و اما احساس خاصی نسبت به مبارزه و شهادت پیدا کرده‌ام.

چقدر زیباست شاهد روییدن نهال آزادی در ایران بودن، آن‌هم برای اولین بار در تاریخ ایران… اگر کسی پرسید من چرا جانم را تقدیم این رهبری برای آزادی خلق کردم، به او بگویید فقط به‌خاطر آن‌که می‌دانست تنها این رهبری می‌تواند هر گونه استثمار را در اشکال مختلفش ریشه‌کن کند.

فقط او درد و درمان واقعی را می‌داند، فقط او می‌تواند لبخند را به لبها بازگرداند، به خلقش غرورش را بازگرداند، زنان را به مردان، مردان را به زنان و انسان را به انسان به‌طور واقعی بشناساند.

او می‌تواند تحقیر، توهین، شکنجه، دربه‌دری و آوارگی را از میان بردارد، و درد و جرح یک ملت را به‌سرعت التیام بخشد… آیندگان آرزو خواهند کرد که کاش به‌جای ما بودند…». وصیت‌نامه ـ ۲۷‌آبان‌۶۶