محل تولد: تهران
سن: ۲۴
تحصیلات: دیپلم
محل شهادت: کرمانشاه
تاریخ شهادت: ۱۳۶۷
سابقه مبارزاتی: ۱۰سال
بیژن حسننژادفرید (نیما) در گودهای جنوب تهران متولد شد، همزمان با انقلاب ضدسلطنتی پا به عرصه مبارزه گذاشت. بلافاصله بعد از ۲۲بهمن به مجاهدین پیوست و کار سیاسی ـ افشاگرانه علیه ارتجاع را شروع کرد، در تظاهرات ۳۰خرداد۶۰ فعالانه شرکت کرد، و در مهر۶۴ خود را به منطقه رساند.
طبعی سرشار و روحی پراحساس داشت، از او چندین دفتر شعر نفیس در موزه انقلاب بهجای مانده است. در عملیات کبیر فروغ جاویدان عاشقانه به میدان شتافت و روز ۳مرداد۶۷ جان خود را فدیه آزادی خلق در زنجیرش نمود. پیکر پاکش در شهر کرند تشییع و در قبرستان شهر بهخاک سپرده شد.
«…در این زمان که خمینی نشسته بر زورقی شکسته و بر امواج پرتپش خون بیدار شهیدان، در دریای خون خلق میراند، جز راه مجاهدین هیچ راه دیگری نیافتم… بهعنوان یک عضو کوچک خانواده بزرگ مجاهدین و یک سرباز ارتش آزادیبخش ملی، از خدا میخواهم که شهادت در رکاب این رهبری (مسعود و مریم) را نصیبم گرداند… من میدانم وقتی به خاک افتم هزاران سرو ایستاده بهراه خواهند افتاد، و هزاران شاخسار پرشکوفه با پنجههای مصمم خود بر سلاحم دست خواهند برد.
در این سازمان بود که استعدادهای من که غنچهیی بیش نبود به شکوفه و گل تبدیل گشت و بهبار نشست. جوانههای شعر من شکوفه داد و چشمههای خلاقیت من پر آب شد…حرف آخرم این است که خیلی دلم میخواست که رهبرم را زیارت نموده و از نزدیک ببینم، ببوسم، ببویم و خود را چون طفل در آغوش این مهربانترین مهربانان ببینم. او را که با زخمهای خلق ایران زخمخورده و با اشکهای آنان گریه کرده است…». وصیتنامه ـ ۱۲مهر۱۳۶۶
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر