یادمان مجاهد شهید رمضان پریسوز؛ عاشق زندگی، پیام‌آور آزادی

 

محل تولد: سمنان

شغل: تکنسین

سن: ۳۰

تحصیلات: متوسطه

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۹سال

زندانی سیاسی : ۲ سال

رمضان پریسوز، مجاهدی از تبار ایستادگی و عشق به زندگی، مبارزه را از سال ۱۳۵۸ آغاز کرد و از همان روزهای نخستین به جمع هواداران مجاهدین پیوست. اما زندگی او، پر از آزمون‌های سخت و لحظاتی سرشار از اراده بود؛ لحظاتی که او را به الگوی انسانی تبدیل کرد که آزادی و رهایی را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌داد.

با آغاز سرکوب گسترده پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، رمضان به اسارت رژیم درآمد و دو سال از عمر خود را در زندان‌های خمینی سپری کرد. او پس از آزادی، به ناچار از سازمان جدا شد، اما این دوری برای او چیزی جز رنج و احساس پوسیدگی نداشت. خودش در یادداشتی از آن دوران چنین می‌نویسد:

"راستی که بعد از جدا شدن از رودخانه و ماندن در یک برکه چیزی جز پوسیدگی و مرگ را نباید انتظار داشت. این پوسیدگی در انسان با تمام کشش‌هایی که نسبت به زندگی دارد، خیلی بیشتر و حادتر است."

این احساس او را دوباره به مسیر اصلی زندگی‌اش بازگرداند. رمضان با تلاش فراوان در سال ۱۳۶۶ ارتباط خود را با سازمان برقرار کرد و راهی مناطق مرزی شد تا به صفوف رزمندگان ارتش آزادی‌بخش بپیوندد.

رمضان شور و اشتیاق خود برای مبارزه در راه آزادی و عشق به زندگی را در وصیت‌نامه‌اش به زیباترین شکل بیان کرده است:

"چقدر خوشحالم از این‌که خودم را در کنار دیگر خواهران و برادران مجاهدم می‌بینم. راستی که جدا بودن از سازمان چقدر برایم سخت و دشوار بود. زمانی خودم را زنده و آزاد احساس می‌کردم که با سازمان بودم."

او در این وصیت‌نامه به والدین خود می‌نویسد:

"پدر و مادر عزیزم، رنج و زحمت‌های شما را هرگز فراموش نکردم و برای جبران آن و خلق اسیرمان، وظیفه داشتم که قدم در این راه بگذارم. من عاشق زندگی بودم با تمام زشتی و زیبایی‌هایش و می‌بایست این را ثابت می‌کردم. زمانی که خمینی با تمام توش و توان علیه مردم و انقلاب و زیبایی‌های ما بسیج شده، وظیفه‌ای جز این نداشتم."

رمضان پریسوز در عملیات فروغ جاویدان، والاترین وظیفه خود برای "اثبات زندگی" را به انجام رساند و با خون خود پیام‌آور آزادی و جاودانگی شد. این مجاهد دلیر در جریان این نبرد تاریخی، با ایستادگی و ایمان، راهی را روشن کرد که تا ابد برای مردم ایران منبع الهام خواهد بود.

پیکر پاک رمضان، این عاشق زندگی، در خاک کربلا و در کنار سرور آزادگان حسین بن علی (ع) آرام گرفته است؛ گویی حتی در آرامگاه ابدی نیز پیام همیشگی او، عشق به آزادی و ایمان به انسانیت، طنین‌انداز است.

یادش جاودان، راهش پررهرو، و پیامش همواره زنده باد