علی غفاری؛ از زندان تا میدان نبرد، مجاهدی تا پای جان

 

محل تولد: تهران

سن: ۲۷

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۹سال

زندانی سیاسی: ۵ سال

مجاهد شهید علی غفاری، متولد تهران، از سال ۱۳۵۸ با سازمان مجاهدین خلق آشنا شد و فعالیت‌های سیاسی خود را از طریق انجمن ۴ خرداد آغاز کرد. در اواخر سال ۱۳۵۹ به‌طور حرفه‌ای به سازمان پیوست و پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ دستگیر شد، اما توانست از دست نیروهای سرکوبگر فرار کند.

یک ماه بعد، با یورش پاسداران به خانه‌اش، او همراه با مادر، خواهر و برادر کوچکش بازداشت شد و پنج سال از عمر خود را در زندان گذراند. اما زندان نه‌تنها او را از مسیرش منحرف نکرد، بلکه عزمش را برای ادامه مبارزه استوارتر کرد. پس از آزادی، او بلافاصله درصدد ارتباط مجدد با سازمان برآمد.

در یکی از گزارش‌هایش نوشت:

"آزادی من از زندان نقطه مهمی در زندگی‌ام بود. البته من تصمیم اصلی و نهایی خود را در همان زندان گرفته بودم. تنها چیزی که برایم مهم بود، پیوستن دوباره به سازمان و تنفس در فضای آن بود. من هیچ‌وقت اولین سرودی را که در پایگاه در صبحگاه خواندم، یادم نمی‌رود؛ سرود قسم، سرودی که در زندان همیشه با هم‌رزمانم زمزمه می‌کردیم."

پس از پیوستن به پایگاه‌های مجاهدین در منطقه مرزی، علی با شور و اشتیاق مسئولیت‌های خود را پذیرفت و در چندین عملیات مهم، از جمله عملیات‌های آفتاب و چلچراغ، حضوری شجاعانه داشت.

سرانجام در عملیات فروغ جاویدان، او در میدان نبرد حاضر شد و پس از مبارزه‌ای قهرمانانه، درحالی‌که شمار زیادی از نیروهای دشمن را به هلاکت رسانده بود، در اوج افتخار به شهادت رسید. راه و آرمان او، همچنان در دل و ذهن یارانش زنده است.