محل تولد: مشهد
شغل: -
سن: ۲۶
تحصیلات: دانشجو
محل شهادت: تهران
تاریخ شهادت: ۱۲-۱۲-۱۳۶۱
محل زندان: زمان شاه (تهران زندان کمیته)
زندانی زمان شاه: ۱۳۵۳ / ۲سال
نحوه شهادت: درگیری در حمله رژیم به پایگاه
با یاد مجاهد شهید فرشته ازهدی (خادمی)، بانوی دلیر و فدایی پاکباختهای که در یکی از درخشانترین و خونبارترین صفحات تاریخ مقاومت ایران، نامش را با حروفی از آتش و ایمان حک کرد.
فرشته در سال ۱۳۳۵ در شهر مشهد و در خانوادهای ریشهدار در مبارزه و ایمان به آزادی، چشم به جهان گشود. او از نخستین روزهای نوجوانی در هوای انقلاب تنفس کرد؛ آشنایی خانوادگیاش با بنیانگذار سازمان، شهید محمد حنیفنژاد و پیوند خونیاش با مجاهدان شهید منصور بازرگان و فاطمه امینی، او را از همان سنین کم به قلب مبارزه کشاند.
با آغاز دهه ۵۰، فرشته در مشهد و تهران به فعالیتهای سازمانی، پخش اطلاعیهها و ارتباط با خانوادههای زندانیان مشغول شد. شجاعت بینظیر و درک تئوریک عمیقش در همان سالها از او چهرهای متمایز ساخت. در یکی از سالهای اوج سرکوب، فرشته با پوششی هوشمندانه به ملاقات زندانیان مجاهد در شهرهای مختلف میرفت و اخبار مقاومت را در درون زندانهای شاه طنین میانداخت.
در سال ۱۳۵۳، همزمان با یورش ساواک به خانه مادر کبیری، فرشته نیز دستگیر شد و به شکنجهگاه کمیته منتقل شد. ارتباط نزدیکش با شهید فاطمه امینی، رژیم شاه را بهشدت حساس کرد و او را تحت شکنجههای شدیدتری قرار داد. با این وجود، این شیرزن مقاوم نه تنها لب به سخن نگشود، که سرفراز و وفادار از دل آن جهنم بیرون آمد و به دو سال زندان محکوم شد.
با پایان دوران حبس، درست در دل روزهای سیاه اپورتونیسم، فرشته بهجای فاصله گرفتن از آرمان، بیشتر به دنبال اتصال به سازمان بود. در سال ۱۳۵۶، با یافتن اعلام مواضع ۱۲مادهای مجاهدین که در زندان تدوین شده بود، گوهر گمشدهاش را باز یافت و با اشتیاق وصفناپذیر در پی آموزش و پیوند با سازمان برآمد.
در جریان قیام ضدسلطنتی ۵۷، دوشادوش تودهها فریاد آزادی سر داد و پس از پیروزی انقلاب، در ستاد مرکزی، آرشیو و سپس نهاد کارگری سازمان به فعالیت تماموقت مشغول شد.
از اواخر سال ۵۹، فرشته در دفتر مرکزی سازمان تحت مسئولیت مجاهد شهید اشرف رجوی مشغول خدمت بود و با اخلاقی متین، صبری الهامبخش، تواضعی عمیق و تعهدی بیپایان، در دل همه جای داشت.
و سرانجام، در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۱، هنگامی که رژیم خمینی وحشیانه به پایگاههای مقاومت حملهور شد، فرشته نیز در صف مقدم دفاع ایستاد.
در کنار مادر قهرمانش شهید ایران بازرگان و همسر مجاهدش حمید خادمی، سینهاش را سپر کرد و تا آخرین گلوله جنگید. در این رزم بیبازگشت، فرزند خردسال او ناصر خادمی نیز زخمی شد و به اسارت دشمن درآمد.
فرشته، فرشتهای شد که در آتش حماسه سوخت، اما خاکستر نشد؛ نماد صداقت، پایمردی، فداکاری و آرمانگرایی زن انقلابی مجاهدی شد که نه در جبهه شعار، که در سنگر خون، وفاداری خود را امضا کرد.
او از آن دست انسانهایی بود که در تاریکترین لحظات تاریخ، چون ستارهای میدرخشند و راه را روشن میکنند.
یادش جاودان، راهش پررهرو، و نامش تا ابد بر تارک مقاومت ایران خواهد درخشید.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر