۱۴۰۴ خرداد ۳, شنبه

معلمی که آزادی را درس داد؛ محمد قاسمی چگونه شهید شد؟

 


محل تولد: خمام رشت

شغل: معلم

سن: ۲۸

تحصیلات: -

محل شهادت: رشت

تاریخ شهادت: ۵-۶-۱۳۶۰


با یاد مجاهد شهید محمد قاسمی

در کوچه‌های همیشه‌بارانی گیلان، مردی قد برافراشت که صدای آرمان‌خواهی‌اش تا همیشه در تاریخ مقاومت مردم ایران طنین‌انداز خواهد بود. محمد قاسمی، فرزند دلیر خمام، در شهر رشت به خون غلطید، اما نامش در حافظه مردم، جاودان شد.

محمد در خمام، شهری کوچک و پرخاطره در استان گیلان چشم به جهان گشود. پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، در میان شور جوانان و عطش آزادی، راهش را یافت. او از نخستین پیشگامان سازمان مجاهدین خلق در منطقه بود و با تأسیس انجمن جوانان مسلمان خمام، جبهه‌ای تازه برای مبارزه در برابر دیکتاتوری نوظهور بنیاد گذاشت.

او فقط یک معلم نبود؛ آموزگاری بود که هم قلم در دست داشت و هم آگاهی در قلب. ابتدا به‌عنوان مسئول انجمن جوانان مسلمان خمام برگزیده شد و سپس در مسئولیت‌های فرهنگی، امنیتی و تشکیلاتی خوش درخشید. عضو شورای انجمن بود و در میان هم‌رزمانش به روحیه جمع‌گرایی، مسئولیت‌پذیری و فداکاری معروف بود.

اما دشمن از نور می‌ترسد. در اواخر مرداد ۱۳۶۰، هنگام حضوری تشکیلاتی در شهر رشت، توسط یکی از مزدوران شناسایی شد. با اوج‌گیری تعقیب توسط دو پاسدار، سعی کرد خود را از چنگ دشمن نجات دهد اما گلوله‌ای به پایش اصابت کرد و او را مجروح و اسیر کردند. او را به زندانی در منطقه پل عراق رشت منتقل نمودند.

یک هفته تمام، او را در همان حال مجروح، زیر وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار دادند. شکنجه‌گران می‌خواستند روحش را درهم بشکنند، اما او، معلمی که آموخته بود چگونه مقاومت را به جان بسپارد، در برابرشان خم نشد. نهایتاً، دشمن در یک اقدام جنایت‌بار و خشم‌آلود، در اتاق بازجویی با شلیک مستقیم گلوله به مغزش، محمد را به‌شهادت رساند.

اما شهادت او، پایان نبود. محمد تنها نبود. سه یار دیگرش، مهدی دانیالی، اردشیر آبادخیر و هادی صمیمی شارمی، همراهان و هم‌قسمانش در انجمن جوانان خمام، دوشادوش او در سنگر آگاهی و پایداری، شعله مبارزه را روشن نگه‌داشتند. چهار یار با پیوندی آغشته به وفاداری و رفاقت انقلابی، در روزهای خون و حماسه، تصویر واقعی از «صدق و فدا» را به نمایش گذاشتند.



مزار محمد قاسمی در خمام، اکنون نه تنها مکان یادبود یک شهید، بلکه نماد حماسه نسلی است که معلمی را با جهاد معنا کرد، و آزادی را تا بهای جان پاس داشت.

نام محمد قاسمی، بر سنگ مزار و در ذهن تاریخ، یک کلمه نیست؛ یک راه است. راهی برای نسلی که هنوز مشت‌های گره‌کرده‌شان در امتداد صدای معلمان آزاده‌ای‌ست که هرگز خاموش نشدند.


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر