۱۴۰۴ اردیبهشت ۲۷, شنبه

بهمن رحیمیان؛ شعله‌ای فروزان از جنگل‌های شمال تا چوبه‌دار جلاد

 


محل تولد: رامسر

شغل: -

سن: ۲۰

تحصیلات: -

محل شهادت: رامسر

تاریخ شهادت: ۲۳-۶-۱۳۶۱


با یاد و نام مجاهد شهید بهمن رحیمیان، فرزند دلیر مردم رامسر، که در راه آرمان آزادی، سرفرازانه جان باخت و یادش تا همیشه در حافظه خلق زنده خواهد ماند.

بهمن در سال ۱۳۴۱ در خانواده‌ای کارگری و زحمتکش در رامسر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در همان شهر گذراند و در نوجوانی زیر نظر برادرش شهید فیروز رحیمیان با مفاهیم مبارزه و مسئولیت اجتماعی آشنا شد. از همان سال‌های پایانی حکومت شاه، در شکل‌گیری و فعالیت واحدهای مقاومت جوانان محله نقش مؤثری داشت و جوانی‌اش را در آتش خشم علیه ستمگران زمانه سپری کرد.

پس از انقلاب، به شوق یاری‌رسانی به خلق، به جهاد سازندگی پیوست اما با شناخت ماهیت ارتجاعی و ضدخلقی این نهاد وابسته به حکومت خمینی، از آن جدا شد. او از طریق کتاب‌ها، جزوات و نوارهای سازمان مجاهدین خلق ایران، و از برخورد نزدیک با هواداران سازمان، به راه آزادی‌خواهانه مجاهدین دل بست و با انجمن جوانان مسلمان رامسر فعالیت‌های انقلابی‌اش را ادامه داد.

بهمن سپس به رشت منتقل شد و در ستاد سازمان، پرشورتر از گذشته به مبارزه پرداخت. در خرداد ۱۳۶۰، مأموران رژیم او را به اشتباه به‌جای برادرش فیروز دستگیر کردند. بدون آنکه حتی سندی از فعالیت‌هایش داشته باشند، او را ۶ ماه در زندان نگه داشتند و سپس آزاد کردند. بهمن پس از آزادی، می‌گفت:

«تنها آرزویم این بود که روزی به سازمان وصل شوم».

یاد و خاطره شهدا و اسرا همواره در قلبش زنده بود. به‌ویژه از یادآوری شکنجه‌های ددمنشانه‌ای که بر شهید اصغر کریمی اعمال شده بود، به خشم می‌آمد و می‌گفت:

«وقتی به یاد ۳۰۰ ضربه شلاقی که بر کف پای اصغر زدند می‌افتم، از خودم شرم می‌کنم... پس لحظات انتقام من چه وقت فرا می‌رسد؟»

آرزو به حقیقت پیوست. بهمن به سازمان وصل شد و به یاران مجاهدش در جنگل‌های شمال پیوست. اما در جریان یکی از مأموریت‌ها در خرداد ۶۱ دستگیر شد. جلادان او را به زندان بردند و سرانجام، در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۶۱، در حرکتی کینه‌توزانه و نمایشی، به دستور مستقیم خمینی جلاد، او را بر سر قبر یکی از مزدوران کشته‌شده رژیم به نام فرجی و در برابر چشم مردم رامسر اعدام کردند؛ تا با ایجاد رعب، صدای مقاومت را در گلو خفه کنند.

اما آن‌ها اشتباه می‌کردند. آن‌چه در آن صحنه دیدند، فروپاشی ترس و اوج شرافت یک مجاهد خلق بود. بهمن، سرفراز، مقاوم و تسلیم‌ناپذیر، در واپسین لحظات نیز پیام آزادگی را با تمام وجود فریاد زد و نشان داد که

فدایی خلق، حتی بر طناب مرگ، از آرمان نمی‌گذرد.

یاد و راه این قهرمان خلق، الهام‌بخش نسل‌های آینده‌ی ایران برای ساختن سرنوشتی آزاد، آگاه و رها از ستم است.

سلام بر او، روزی که زاده شد، روزی که قهرمانانه جنگید، و روزی که جاودانه شد.


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر