۱۴۰۴ اردیبهشت ۱۸, پنجشنبه

شهید فروغ جاویدان؛ فرخنده رحمان، مجاهدی که عهد خود را با خون امضا کرد

 


محل تولد: شوشتر

شغل: خیاط

سن: ۲۸

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۸‌سال

زندانی سیاسی: ۱/۵


با یاد و گرامی‌داشت مجاهد شهید فرخنده رحمان، از شوشتر که زندگی‌اش را وقف آرمان آزادی کرد و در عملیات کبیر فروغ جاویدان، شعله‌ای از اراده و ایمان را بر پیکر تاریک استبداد فرود آورد.

فرخنده، زنی ۲۸ساله با مدرک دیپلم، از سال ۱۳۵۹ به صفوف هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست و تا پیش از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، فعالیت‌های افشاگرانه و سیاسی گسترده‌ای را به پیش برد. او در سال ۱۳۶۱ توسط مأموران رژیم دستگیر شد و یک سال و نیم را در زندان سپری کرد. اما زندان و رنج‌هایش، نه تنها او را از مسیرش بازنداشت، بلکه عزمش را برای ادامه راه جزم‌تر کرد.

در سال ۱۳۶۷، فرخنده با وجود شرایط سخت و مشکلاتی که داشت، عزم خود را جزم کرد تا به منطقه مرزی و قرارگاه‌های ارتش آزادیبخش برسد. او با اراده‌ای خلل‌ناپذیر، به عهدی که با خانواده‌های شهیدان مجاهد خلق بسته بود، وفادار ماند و گفت:

«می‌خواهم هرچه زودتر در عملیات شرکت کنم، تا آنها ببینند که سلاح مجاهد بر زمین نمی‌ماند.»

فرخنده بعد از پیوستن دوباره به سازمان و ورود به قرارگاه رزمنده‌شیران، گویی جان تازه‌ای یافته بود. روحیه‌اش پر از شوق مبارزه و شعف از قرار گرفتن در جبهه مقاومت بود. او در نامه‌ای به یکی از دوستانش نوشت:

«چگونه می‌توانی دردی از دردهای مردمت بکاهی و خود دردی نباشی بر دردهایشان؟

بیندیش و از تجارب دیگران استفاده کن و به کمک این مردم ستم‌کشیده بشتاب…

من آمدم به کوری چشم خمینی و پاسدارانش، آنها نتوانستند مانع من شوند…

بیایید تا با هم و در کنار هم ایران را به رهبری مریم و مسعود از شر خمینی دجال پاک کنیم…»

فرخنده رحمان، آن بانوی شجاع و استوار، سرانجام در عملیات فروغ جاویدان، دوشادوش همرزمانش به قلب میدان نبرد شتافت. او که به‌درستی از مرزهای سکوت عبور کرده بود، در آخرین لحظات زندگی‌اش نیز آتش خشم انقلابی را بر سر دشمن فرود آورد و در راه آزادی مردمش به شهادت رسید.

نامش جاودانه باد؛ چرا که نه تنها عهد بست، بلکه با خون خود وفا کرد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر