۱۴۰۴ تیر ۳۱, سه‌شنبه

محمد محمدنژاد لفمجانی؛ نوجوانی که سرفراز به صف شهیدان پیوست

 


محل تولد: لاهیجان

سن: ۱۹

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: تنکابن

تاریخ شهادت: ۵-۶-۱۳۶۰


شهید محمد محمدنژاد لفمجانی، یکی از جوانان مؤمن، آگاه و دلاور خطه شمال ایران، در سال ۱۳۴۱ در لاهیجان چشم به جهان گشود. او از همان نوجوانی، در متن جوشان انقلاب ضدسلطنتی سال ۱۳۵۷ حضور یافت و با آشنایی با سازمان مجاهدین خلق ایران، راهی را انتخاب کرد که با خون و ایمان آمیخته بود؛ راه آزادی خلق.


از دانش‌آموزی در لاهیجان تا میلیشیای پرشور مجاهد خلق

محمد، تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در لاهیجان به پایان رساند. فضای سیاسی خانواده و حضور پررنگ در تظاهرات ضدشاه، او را از همان نوجوانی با آرمان‌های مجاهدین خلق آشنا کرد. در سن ۱۶ سالگی، به‌طور فعال در جنبش دانش‌آموزی و فعالیت‌های هواداری سازمان مجاهدین در لاهیجان حضور یافت. او با دکه‌های نشریه مجاهد، فروش کتاب، توزیع بروشورهای روشنگرانه و مقابله با چماقداران رژیم خمینی، حضوری شجاعانه و آگاهانه داشت.

بارها از سوی نیروهای سرکوبگر مورد ضرب و شتم قرار گرفت، اما گامی عقب ننشست. بر ایمان و اراده‌اش افزوده شد و روز‌به‌روز بیشتر به‌عنوان یک میلیشیای مقاوم و محبوب شناخته می‌شد.


آغاز زندگی مخفی و پیوستن به صفوف رزمندگان مقاومت

پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، که خمینی به کشتار علنی مجاهدین و آغاز فاز مسلحانه روی آورد، محمد نیز همانند هزاران تن از مجاهدان خلق، به زندگی مخفی روی آورد و به واحدهای عملیاتی سازمان در شمال کشور پیوست.

او با مسئولیت‌پذیری و ایمان انقلابی، چندین مأموریت موفق را پشت سر گذاشت و نقش خود را در مبارزه با رژیم سرکوبگر ایفا کرد.


شهادت نوجوان ۱۹ ساله در تنکابن

در اوایل شهریور ۱۳۶۰، محمد در جریان یکی از مأموریت‌هایش، در منطقه اکبرآباد تنکابن با نیروهای سپاه پاسداران درگیر شد. او در این نبرد نابرابر، با رشادت تمام جنگید و در سن ۱۹ سالگی به شهادت رسید. پیکر پاکش به خاک افتاد اما نامش در دفتر پرافتخار شهدای مقاومت، جاودانه ماند.


خانواده‌ای سرشار از فداکاری و شهادت

محمد تنها شهید خانواده نبود. برادرانش فریدون، مهدی و هادی محمدنژاد، هر کدام به‌گونه‌ای سرفرازانه در راه آزادی جان باختند؛ فریدون و مهدی در سال ۱۳۶۰ و هادی در قتل‌عام زندانیان سیاسی مجاهد در تابستان ۶۷ به دست دژخیمان ولایت فقیه تیرباران شدند. همسر برادرش، مجاهد شهید سید اقدس میرحسینی مقدم نیز در تابستان ۱۳۶۱ در رشت در جریان یک درگیری به شهادت رسید.


یاد او، الهام‌بخش نسل‌های آینده

محمد محمدنژاد، نمادی از شور جوانی، آگاهی انقلابی و ایستادگی در برابر دیکتاتوری است. نوجوانی که می‌توانست زندگی ساده‌ای داشته باشد، اما راهی را برگزید که با خون و ایمان آمیخته بود. او رفت تا بماند، تا الهام‌بخش نسلی شود که در پی آزادی و عدالت، پرچم مبارزه را برافراشته نگاه دارد.


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر