۱۴۰۴ تیر ۲۰, جمعه

ابوالقاسم سعیدی؛ کارگر بازار تهران که در میدان ایستادگی به خون افتاد

 


محل تولد: تهران

شغل: -

سن: ۳۷

تحصیلات: ابتدا

محل شهادت: تهران

تاریخ شهادت: ۱۹-۷-۱۳۶۰


ابوالقاسم سعیدی در سال ۱۳۲۳، در یکی از کوچه‌های ساده اما پُرافتخار تهران و در خانواده‌ای کارگری و زحمتکش متولد شد. محرومیت، فقر و دست‌های پینه‌بسته، هم‌درس کودکی‌اش بودند و هم معلم آگاهی‌اش. او پیش از پایان دوره ابتدایی، مدرسه را ترک کرد تا برای کمک به خانواده، راهی بازار کار شود.

به مدت ۱۷ سال در بازار تهران کارگری کرد، و بعدها در حوزه تولید و فروش تریکو به فعالیت پرداخت. اما قاسم فقط کار نمی‌کرد؛ او می‌دید، می‌فهمید، و به‌دنبال پاسخ بود. از دهه ۴۰، در جلسات مذهبی و محافل اعتراضی با دوستانش حضور داشت و نظام شاه را ریشه بدبختی مردم می‌دانست.

با رسیدن قیام سال ۱۳۵۷، ابوالقاسم نیز در خیابان‌ها حاضر بود. او بازاری بود، اما سکوت نمی‌کرد. پس از پیروزی انقلاب، در سال ۱۳۵۸ از طریق برادر مجاهدش حمید سعیدی با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و به کانون توحیدی اصناف پیوست؛ جایی که فعالانه در توزیع نشریه، شرکت در میتینگ‌ها و پشتیبانی از خط سیاسی سازمان نقش داشت.

قاسم، برخلاف ظاهر ساده‌اش، مردی پرانرژی و چندبُعدی بود. در ورزش‌هایی چون جودو، اسکی و شنا مهارت داشت و در میان دوستانش، به نشاط، روحیه بالا و ایمان راسخ معروف بود.

اما فعالیت‌های آشکار او در دل بازار، خشم مزدوران رژیم را برانگیخت. روز هشتم تیرماه ۱۳۶۰، تنها یک هفته پس از تظاهرات تاریخی ۳۰ خرداد، در محل کارش توسط پاسداران دستگیر و به زندان منتقل شد.

در زندان، دژخیمان تلاش زیادی کردند تا او را به توبه وادار کنند؛ اما ابوالقاسم سعیدی، مانند تمام عمرش، زانو نزد. بر مواضع مجاهدی خود استوار ماند و با پایداری‌اش، بازجویان را ناکام گذاشت.

سرانجام در روز ۱۹ مهر ۱۳۶۰، در حالی‌که خونش را به‌زور برای پاسداران جبهه‌های جنگ ضدمیهنی کشیده بودند، همراه با ۷۳ زندانی مجاهد دیگر در زندان اوین، تیرباران شد و نامش در زمره‌ی پرچم‌داران وفاداری و فدا ثبت گردید.

برادر او، حمید سعیدی نیز پیش‌تر به شهادت رسیده بود، و خانواده‌شان درختی از ایثار را در خاک میهن کاشتند که ریشه در خون دارد و سایه در تاریخ.

ابوالقاسم سعیدی، تنها یک کارگر ساده نبود؛ او یک وجدان بیدار، یک صدای خاموش‌نشدنی، و یک قهرمان گمنام ایستادگی بود.

نامش در دفتر سرخ مجاهدین، با خون ثبت شده و در حافظه مقاومت ایران، تا همیشه زنده خواهد ماند.

یادش گرامی، راهش پررهرو، و خون پاکش مشعل فروزان راه آزادی.🌹


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر