۱۴۰۴ مرداد ۱۳, دوشنبه

شهیدی از نسل فروغ: بهروز احسانی اسلاملو، مردی که در ۷۰ سالگی هم خم نشد!

 


محل تولد: ارومیه

سن: ۷۰

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: تهران

تاریخ شهادت: ۵.۵.۱۴۰۴

زندان: زندان قزلحصار


در روزگار تاریکی که ولایت فقیه مرگ را بر ایران مستولی کرده، هنوز هستند کسانی که ایستادن را معنا می‌بخشند. نام بهروز احسانی اسلاملو، مجاهدی از دیار ارومیه، اکنون در کنار شهدای سرموضع، در دفتر تاریخ مقاومت ایران با خون نوشته شده است.

او در سال ۱۳۳۴ در ارومیه چشم به جهان گشود و پس از اخذ دیپلم، در حرفه تأسیسات مشغول به کار شد. در جریان قیام ضدسلطنتی ۱۳۵۷، بهروز در صفوف تظاهرکنندگان بر ضد شاه خائن حاضر بود و همان‌جا با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد.

پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، همچون هزاران جوان آرمان‌خواه دیگر، به صفوف هواداران سازمان پیوست و در میتینگ‌ها و فعالیت‌های اجتماعی شرکت فعالی داشت. اما مزدوران رژیم تازه‌به‌قدرت‌رسیده، در سال ۱۳۶۱، او را دستگیر و به دو سال زندان و شکنجه محکوم کردند.

اما این پایان ماجرا نبود.

در آذرماه ۱۴۰۱، در جریان خیزش سراسری مردم ایران، بهروز بار دیگر دستگیر و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد؛ جایی که دژخیمان خامنه‌ای تمام توان خود را برای شکستن روحیه‌ی او به‌کار گرفتند. شکنجه‌های روانی و جسمی طاقت‌فرسا، تهدید، فشار برای توبه و بریدن از مجاهدین... اما بهروز ایستاد، ‌همان‌طور که دهه‌ها پیش ایستاده بود.

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۳، در بی‌دادگاه شعبه ۲۶ توسط قاضی جنایتکار ایمان افشاری، به جرم «محاربه، بغی و افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این حکم توسط دیوان عالی تأیید و تمامی درخواست‌های اعاده دادرسی، یکی پس از دیگری رد شد.

اما در زندان، بهروز فقط یک زندانی نبود. او به نماد پایداری و فروتنی بدل شد. عضو فعال کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بود، با عطشی مثال‌زدنی برای آگاهی، و مرزبندی‌ای قاطع با رژیم و مزدورانش.

در یکی از نامه‌هایش نوشت:

«من بر سر جانم با کسی چانه نمی‌زنم. جانم فدای راه رهایی مردم ایران»

و در نامه‌یی دیگر، خطاب به وجدان تاریخ نوشت:

«در دوراهی انتخاب، یا در کنار مردم یا در کنار ظلم… من مردم را انتخاب کردم»

صبح روز ۵ مرداد ۱۴۰۴، همزمان با سالگرد قتل‌عام ۶۷، دژخیمان خامنه‌ای بهروز احسانی را در زندان قزلحصار سربدار کردند. اما آنچه مرد را جاودانه می‌کند، نه تن‌اش، که راهی‌ست که برای آن جان می‌دهد.

نکته تاریخی: پسرعموی او، بهروز صلاح احسانی، و شهناز آقانوری (همسر پسرعمو) نیز از شهدای قتل‌عام ۱۳۶۷ بودند. سه نسل از یک خانواده، در برابر استبداد، ایستادند.


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر