اکرم محبوبی؛ صدای فریاد در سکوت گلوله‌ها

 

محل تولد: تبريز

سن: ۲۱

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: تبریز

تاریخ شهادت: ۶-۱۰-۱۳۶۰

اکرم محبوبی در سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای محروم در تبریز متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در همان شهر سپری کرد و موفق به گرفتن دیپلم شد.

وی که در دوران دبیرستان با مسایل سیاسی آشنا شده بود، در قیام مردم ایران علیه نظام سلطنتی در سال ۱۳۵۷ شرکت فعال داشت و همان سال با سازمان مجاهدین آشنایی پیدا کرد

پس از انقلاب به‌عنوان هوادار سازمان فعالیتش را با جنبش ملی مجاهدین در تبریز شروع کرد و در کلیه فعالیت‌های سازمانی از جمله فروش نشریه مجاهد، حضور در میتینگ‌ها و جلسات سازمان و تظاهراتهای اعتراضی علیه سیاست‌های سرکوبگرانه ارتجاع حاکم شرکت داشت.

وی در میان همرزمانش با ویژگی‌های انقلابی صبوری و بی‌باکی و متانت شناخته می‌شد.

پس از تظاهرات بزرگ و مسالمت‌آمیز سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و سرکوب آن به فرمان خمینی و آغاز مبارزه مسلحانه انقلابی، اکرم نیز مانند سایر مجاهدان به زندگی و مبارزه مخفی روی آورد، اما پس از مدتی از سازمان قطع شد.

وی که با تمام توان در تلاش برای وصل بود، نهایتاْ پس از مدتی، توسط یک خائن مزدور شناسایی و دستگیر گردید.

اکرم در زندان به‌مدت چند ماه تحت شکنجه‌های سنگین قرار گرفت، اما ایستادگی و مقاومت این زن مجاهد خلق، تمامی زندانیان را به تحسین واداشت.

وقتی خائنی که وی را لو داده بود در زندان به وی گفت، فکر می‌کردی توسط من لو بروی؟، وی با کینه انقلابی، به روی وی تف انداخت و وقتی بازجوی شکنجه‌گر به وی گفته بود که تو اعدامی هستی، او با متانت مجاهدی خود، تنها لبخند زده بود.

یکی از همبندی‌های مجاهد وی نوشته است: «شب ۶دی‌ماه ساعت ۸ شب از دادگاه بر می‌گشتم، وقتی وارد دفتر زندان شدم، اکرم را با مانتو و روسری دیدم که مشغول نوشتن نامه است. وقتی نامه‌اش تمام شد و مأمور نامه‌اش را خواند چشم غره‌ای به او رفت و گفت: خجالت بکش. بعدها فهمیدم که در نامه نوشته بود "مرگ بر خمینی." از اکرم سؤال کردم کجا می‌روی؟ مأمور اجازه نداد اکرم به من پاسخ بدهد و فقط اکرم خندید و من از دفتر خارج شدم. وقتی به بند برگشتم، بند را هراسان دیدم، بچه‌ها از من پرسیدند، اکرم را دیدی؟ گفتم آری، مگر چه اتفاقی افتاده؟ گفتند اکرم را برای اعدام می‌برند. گفتم اکرم خیلی خونسرد بود و می‌خندید. خیلی ناراحت شدم از این‌که نتوانسته بودم با وی حرف بزنم».

هم‌چنین یکی از خواهران همبند وی نوشته است: زمانی که از بند صدایش زدند وقتی او را بغل کردم و اظهار ناراحتی نمودم، اکرم با آرامش به من گفت: «پرنده مردنی است، پرواز را به‌خاطر بسپار».

سرانجام اکرم را در روز ۶ دیماه ۱۳۶۰ برای تیرباران بردند. هنگامی‌که وی را به محل اعدام می‌بردند، این زن پاکباز مجاهد خلق فریاد "مرگ بر خمینی" سر داد که پاسداران جنایتکار دهان او را هدف رگبار مسلسل قرار دادند. بدین وسیله وی به‌شهادت رسید و به کاروان شهدای مجاهد خلق پیوست.