مجاهد شهید یاسین میرزایی قلعهزنجیری، دانشجوی کُرد یارسان، از آن نسل آگاه و بیقرار بود که مرزها را برای دانستن شکست اما در برابر ستم، هرگز عقب ننشست. دانشجویی که برای تحصیل به ایتالیا رفته بود و پس از سه سال، تنها برای دیدار خانواده به ایران بازگشت؛ بازگشتی که رژیم سرکوبگر آن را به خون کشید.
۱۸ دی ۱۴۰۴، در محله «درهدریژه» کرمانشاه، نیروهای نظامی–سرکوب با شلیک مستقیم به ناحیه سر، صدای این قهرمان مجاهد خلق را خاموش کردند. اما یاسین، خاموش نشد؛ او به فریادی ماندگار بدل شد. فریاد مردمی که حق زیستن، اندیشیدن و آزاد بودن را مطالبه میکنند.
یاسین میرزایی قلعهزنجیری، با خون خود نوشت که تبعید، مهاجرت و فاصله، پیوند انسان با مردمش را قطع نمیکند. امروز نام او در کنار دیگر جانباختگان قیام، به نشانی از مقاومت بدل شده است؛ با پیوند خون شهیدان، خیزش ادامه دارد و قیام برای سرنگونی، یک گام به پیش میرود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر