۱۴۰۴ تیر ۱۹, پنجشنبه

صادق هاشم‌زاده ثابت؛ مجاهدی از آمل تا تهران، که با ضامن نارنجک به خون ایستاد

 


محل تولد: آمل

سن: ۳۲

تحصیلات: دانشجوی پزشکی

محل شهادت: تهران

تاریخ شهادت: ۲۸-۱۰-۱۳۶۰


صادق هاشم‌زاده ثابت، فرزند فقر و آگاهی، در سال ۱۳۳۸ در روستای نوا از توابع آمل چشم به جهان گشود؛ در خانواده‌ای تهیدست اما ریشه‌دار در زحمت، کار و صداقت. دوران ابتدایی را در زادگاهش گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به شهر آمل رفت. با جدیت و پشتکار تحصیل کرد و پس از اخذ دیپلم، در سال ۱۳۴۷ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد.

در دوران دانشگاه، هم‌زمان با تحولات سیاسی و جنبش‌های دانشجویی، به‌تدریج با مسائل اجتماعی و سیاسی آشنا شد. در سال ۱۳۵۰، پس از علنی‌شدن فعالیت‌های سازمان مجاهدین خلق ایران، جذب آرمان‌های این سازمان شد و فعالانه در اعتراضات دانشجویان علیه دیکتاتوری پهلوی شرکت کرد.

در کنار تحصیل، به تدریس در مدارس می‌پرداخت تا آگاهی سیاسی و اجتماعی را در میان نوجوانان گسترش دهد. اما مسیر پرخطر مبارزه به بهای سنگینی برای او تمام شد. در سال ۱۳۵۴، پس از دستگیری برادرش، مجاهد شهید اسماعیل هاشم‌زاده، و حمله ساواک به منزل‌شان، صادق نیز بازداشت شد و مدت ۲۰ روز تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت.

پس از آزادی، به فعالیت‌های خود ادامه داد و با تشکیل هسته‌ای کوچک از هواداران سازمان، بار دیگر زیر نظر ساواک رفت. در سال آخر پزشکی، مجبور شد دانشگاه را ترک کند و به زندگی مخفیانه روی آورد. سال ۱۳۵۵ موفق شد به‌طور رسمی با سازمان مجاهدین خلق مرتبط شود و از آن پس، با سرعت چشمگیری مراحل رشد تشکیلاتی و ایدئولوژیکی را طی کرد.

در انقلاب ضدسلطنتی بهمن ۱۳۵۷، حضوری فعال داشت. پس از پیروزی انقلاب، مسئول انتظامات ستاد سازمان در تهران شد و با شایستگی در مسئولیت‌های مختلف سازمان ایفای نقش کرد. در تظاهرات بزرگ مادران مجاهد در ۷ اردیبهشت ۱۳۶۰، یکی از فرماندهان صحنه بود که با تلاش‌های خستگی‌ناپذیر او و یارانش، این حرکت با موفقیت انجام شد و توطئه‌های سرکوب در هم شکست.

ویژگی‌های برجسته شخصیتی‌اش – صداقت، متانت، جسارت، و تعهد انقلابی – او را به الگویی در میان همرزمان تبدیل کرده بود.

با آغاز مقاومت مسلحانه انقلابی در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، صادق به بخش نظامی سازمان منتقل شد. با تمام توان، شب و روز در راه مبارزه با رژیم ضدبشری خمینی تلاش کرد.

تا آن‌که در ۲۸ دی ۱۳۶۰، هنگام انجام مأموریتی در تهران، همراه مادر سالخورده‌اش و کودک خردسال خواهرش، توسط نیروهای سپاه مورد سوءظن قرار گرفت و تحت تعقیب قرار گرفت. در پی یک درگیری طولانی و دلیرانه با پاسداران، پس از آن‌که فشنگ‌هایش تمام شد، کودک ۵ ساله و مادر را از خودرو پیاده کرد، و خود، در حالی‌که زیر رگبار مزدوران خمینی قرار داشت، ضامن نارنجک خود را کشید و سرفرازانه به شهادت رسید.

در جنایتی وحشیانه، پاسداران به روی مادر سالخورده‌اش و کودک نیز آتش گشودند. مادر، همان‌جا به شهادت رسید و کودک مجروح شد.

صادق تنها نبود. دو برادرش، ابراهیم و اسماعیل، همسرش مجاهد شهید مرضیه آیت‌الله‌زاده شیرازی، و مادرش بتول جلالی‌زاده نیز در صفوف شهدای سرافراز سازمان مجاهدین خلق ایران جای دارند.

صادق هاشم‌زاده ثابت، نه‌تنها پزشک رهاشده‌ای در راه مردم، بلکه فرمانده‌ای با ایمان، آموزگاری پرشور، و رزمنده‌ای بود که با آخرین نارنجک، نام خود را در تاریخ مقاومت ایران حک کرد.


با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

https://t.me/shahidanAzadai96

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر