محل تولد: شيراز
سن: ۱۹
تحصیلات: متوسطه
محل شهادت: تهران
تاریخ شهادت: ۲۴-۵-۱۳۶۰
محل زندان: اوین
بهادر کیامرزی، فرزند فیروزآباد فارس، در سال ۱۳۴۱ به دنیا آمد. دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی و متوسطه او در همین شهر سپری شد و تحصیلات متوسطهاش ناتمام ماند. از سنین نوجوانی، بهادر با روحیهای سرشار از شجاعت و ایمان، وارد مبارزات مردمی علیه دیکتاتوری شاه خائن شد و در سال ۱۳۵۷، در قیامها و تظاهرات علیه رژیم پهلوی، فعالانه شرکت کرد. در این مسیر، با آرمان و اهداف سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و پای در راه مبارزه علیه ظلم و ستم گذاشت.
پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، بهادر فعالیت خود را در بخش دانشآموزی سازمان در مناطق جنوبی تهران آغاز کرد. او با شور و علاقهای بینظیر، به عضوی فعال و پرتلاش در واحد میلیشیای سازمان تبدیل شد. از برپایی دکههای فروش نشریه و دیگر انتشارات سازمان گرفته تا حفاظت از میتینگها و حضور در تظاهراتهای اعتراضی علیه چماقداران رژیم و سیاستهای سرکوبگرانه ارتجاع حاکم، همواره پیشگام بود.
بهادر کیامرزی در تظاهرات مسالمتآمیز سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، که اعتراض به سرکوب آزادیهای پایانی مردم بود، حضور فعال داشت. با آغاز مبارزه مسلحانه انقلابی از فردای این روز، زندگی مخفیانه و مبارزهای بیوقفه را در واحدهای عملیاتی مجاهد خلق آغاز کرد و علیه نیروهای سرکوب و شکنجه رژیم، ایستادگی کرد.
در تابستان ۱۳۶۰، بهادر دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. در زندان، تحت شکنجههای وحشیانه قرار گرفت اما با رشادتی مثالزدنی، بر مواضع مجاهدی خود پای فشرد و هیچگاه از آرمانهایش کوتاه نیامد. سرانجام، دژخیمان خمینی که از مقاومت و شجاعت او به ستوه آمده بودند، در ۲۴ مرداد ۱۳۶۰، بهادر را همراه با گروهی دیگر از مجاهدان پاکباز و سرموضع، به جوخه اعدام سپردند.
شجاعت و ایستادگی بهادر کیامرزی، یادآور فداکاری نسل جوانی است که جان خود را در راه آزادی، عدالت و استقلال میبخشیدند. لازم به ذکر است که برادر بزرگتر او، شهید منصور کیامرزی نیز در قتلعام زندانیان سرموضع مجاهد خلق در سال ۱۳۶۷، همان راه استقامت و مبارزه را ادامه داد و به شهادت رسید.
یاد و خاطره شهید بهادر کیامرزی، همواره الهامبخش نسلهای بعدی برای ایستادگی در برابر ظلم و حفظ آرمانهای آزادی و عدالت خواهد بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر