۱۴۰۴ مهر ۲۱, دوشنبه

پریچهر کاشانیان؛ معلمی که لبخند زد و رفت

 


محل تولد: کرمانشاه

شغل: معلم

سن: ۲۱

تحصیلات: -دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۹-۷-۱۳۶۰


با یاد و نام مجاهد شهید پریچهر کاشانیان، دختر دلیر کرمانشاه، معلمی جوان و مصمم که در ۲۱ سالگی با ایمان، آگاهی و اراده‌ای آهنین در راه آزادی مردم ایران ایستاد و جان خود را فدای آرمان رهایی کرد.

پریچهر کاشانیان در سال ۱۳۳۹ در شهر کرمانشاه چشم به جهان گشود. دختری آرام، نجیب و در عین حال استوار بود. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و در روزهای پر التهاب انقلاب ۱۳۵۷، در صف نخست زنان و دخترانی قرار گرفت که فریاد آزادی را در خیابان‌های کرمانشاه طنین‌انداز کردند.

پس از پیروزی قیام مردم، او با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و با شور جوانی و ایمان به آرمان آزادی، به انجمن جوانان مسلمان در شهر خود پیوست. از پخش نشریه و روشنگری در میان مردم گرفته تا حضور در تظاهرات اعتراضی، هیچ فرصتی را برای مبارزه از دست نمی‌داد.

در مرداد ۱۳۶۰، هم‌زمان با روز انتخابات محمدعلی رجایی برای ریاست‌جمهوری، پریچهر به همراه دو شیر‌دختر دیگر — نسرین نوری‌مهربان و فرزانه خزایی — به حوزه‌ی انتخابیه‌ای در کرمانشاه رفت تا فریاد اعتراض مردم خاموش نماند.

همان‌جا هر سه دستگیر و به زندان دیزل‌آباد منتقل شدند.

پریچهر از همان لحظه‌ی ورود به زندان، زیر شکنجه‌های بی‌رحمانه رفت. اما در برابر شکنجه‌گران خم نشد. صدای او، چون شعله‌ای در تاریکی بند، دلگرمی و امید را در دل سایر زندانیان زنده می‌کرد. استقامتش زبانزد بود و شجاعتش الهام‌بخش.

سرانجام، در سحرگاه ۹ مهر ۱۳۶۰، به فرمان فلاحیان، حاکم و قاضی وقت کرمانشاه، پریچهر کاشانیان به همراه نسرین نوری‌مهربان، فرزانه خزایی، فرهاد ریاضی‌دوست و حمیدرضا فتاحی (شریعتی)، به جوخه‌ی تیرباران سپرده شدند.

آنان با لبخند رفتند، با چشمانی روشن و آرامش در دل.

پیش از رفتن، گفته بودند:

«ناراحت نباشید… برای آزادی باید رفت. ما راه خود را آگاهانه انتخاب کرده‌ایم.»

پریچهر تنها نبود — برادرش، کیومرث کاشانیان، سال‌ها بعد در تابستان ۱۳۶۷، پس از دو دوره زندان، در همان مسیر خواهرش گام نهاد و در قتل‌عام زندانیان سیاسی به شهادت رسید.

🌹 نام پریچهر کاشانیان نه فقط یادآور دختری جوان از کرمانشاه، بلکه نماد نسلی است که با آگاهی، ایمان و عشق به مردم، آزادی را برگزید و در راه آن جان داد.


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر