محل تولد: کرمانشاه
سن: ۲۳
تحصیلات: دانشجو
محل شهادت: کرمانشاه
تاریخ شهادت: ۹-۷-۱۳۶۰
نسرین نوری مهربان، دختری از سرزمین کوهستان و آزادی، در سال ۱۳۳۸ در خانوادهای محروم در کرمانشاه چشم به جهان گشود.
او آرام، باهوش و پرشور بود. پس از گرفتن دیپلم، در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشتهی فیزیک دانشگاه رازی پذیرفته شد؛ دختری که علم و آگاهی را راه رهایی میدانست.
با شکلگیری انجمن جوانان مسلمان کرمانشاه، نسرین بیدرنگ به آن پیوست و از فعالترین دانشجویان شد.
از پخش نشریه و کمک در فعالیتهای تبلیغاتی تا حضور در نشستها و تظاهراتهای مردمی، همواره در صف نخست بود.
در مرداد ۱۳۶۰، همزمان با انتخابات ریاستجمهوری رجایی، او همراه دو دوستش فرزانه خزایی و پریچهر کاشانیان در اعتراض به انتخابات قلابی، به یکی از حوزهها یورش بردند. همانجا دستگیر و به زندان دیزلآباد کرمانشاه منتقل شدند.
بازجویان با تمام خشونت، تلاش کردند این سه دختر جوان را در هم بشکنند و به «مصاحبه تلویزیونی» وادارند، اما بیفایده بود.
نسرین در برابر تهدیدها ایستاد. وقتی از او خواستند توبه کند، با صلابتی آرام گفت:
«اعدامم کنید… من از عقایدم کوتاه نمیآیم.»
او و دو همرزمش، فرزانه و پریچهر، نخستین دختران جوان کرمانشاه بودند که در زندان به اتهام هواداری از مجاهدین خلق بازداشت شدند و در برابر شکنجه و تهدید، خم به ابرو نیاوردند.
فلاحیان، قاضی وقت رژیم، حکم اعدام آنان را صادر کرد.
سحرگاه ۹ مهر ۱۳۶۰، در زندان دیزلآباد، نسرین نوری مهربان، فرزانه خزایی، پریچهر کاشانیان، حمید شریعتی و فرهاد ریاضیدوست به صف شدند و تیرباران شدند.
نسرین دختری خلاق و بیباک بود.
با وجود بیماری پا و محدودیتهای خانوادگی، هیچگاه از فعالیت بازنایستاد. در کوهنوردیها، در پخش نشریه، در جلسات و خیابانها — همواره پرانرژی و مقاوم بود.
دوستانش میگویند:
«صلابت و شجاعتش هنوز جلوی چشمانمان است.»
او رفت، اما نامش در حافظهی مقاومت ایران ماندگار شد؛
نماد نسلی از دختران جوان که مرگ را به زانو درآوردند تا زندگی و آزادی جاودانه شود.
🌹 نسرین نوری مهربان — دختری که در کرمانشاه زاده شد، اما در تاریخ ایران ماند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر