محل تولد: مشهد
سن: ۲۶
تحصیلات: دبیرستان
محل شهادت: تهران
تاریخ شهادت: ۱۲-۱۰-۱۳۶۰
با یاد مجاهد شهید حشمت (فخری) مددی الموسوی؛ مجاهد خلقی که در دل خفقان و سرکوب، راه آگاهی، مقاومت و فدا را آگاهانه برگزید و تا واپسین لحظه بر عهد خود ایستاد.
حشمت در سال ۱۳۳۴ در مشهد و در خانوادهای سنتی متولد شد. محدودیتهای اجتماعی، مانعی برای اراده او نشد؛ تحصیل را با تلاش فردی آغاز کرد، سالهای نخست را در خانه و نزد برادرانش آموخت و سپس با پشتکاری مثالزدنی، تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را، از جمله از طریق کلاسهای شبانه، ادامه داد. همین روحیه خستگیناپذیر و تسلیمناشدن در برابر تضادها، از همان سالها چهرهای استوار از او ساخت.
از سال ۱۳۵۰، از طریق برادر مجاهدش، با مسائل سیاسی آشنا شد. مطالعه دفاعیات شهدا و کادرهای سازمان، از بنیانگذاران تا مجاهد شهید مهدی رضایی و برادر مجاهد مسعود رجوی، مسیر روشنی پیش روی او گشود. از این نقطه، حشمت آگاهانه به صف هواداران سازمان پیوست و راه مبارزه را انتخاب کرد.
از سال ۱۳۵۳، فعالیتهایش گسترش یافت و بهطور فعال در تکثیر و توزیع جزوات سازمان نقش ایفا کرد. اما از سال ۱۳۵۴، مسئولیتی بسیار حساس و تعیینکننده به عهده گرفت؛ برقراری ارتباط مستمر با زندانیان مجاهد، انتقال اخبار و اطلاعات و رد و بدل کردن پیامها در شرایطی که هر لغزش، بهای سنگینی داشت. این مأموریت، نشاندهنده اعتماد سازمان به دقت، جسارت و پایداری او بود.
در سال ۱۳۵۶، با آزادی تعدادی از اسرای مجاهد از جمله مجاهد شهید طه میرصادقی، ارتباط مستقیم تشکیلاتی برقرار شد و آموزشهای سازمانی را بهطور رسمی فراگرفت. در همان دوره، در شکلگیری تظاهرات ۱۷ دی ۵۶ در مشهد علیه شاه خائن نقشی مؤثر داشت و در قیام مردم مشهد علیه نظام سلطنتی، حضوری فعال و پیشتاز نشان داد.
پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و تشکیل ستاد سازمان در مشهد، حشمت فعالیت خود را در این ستاد آغاز کرد و بهعنوان یکی از مسئولان بخش دانشآموزی، نقش برجستهای در سازماندهی و هدایت نیروهای جوان ایفا نمود. در جریان کودتای ضدفرهنگی خمینی در سال ۱۳۵۸ و حمله چماقداران به ساختمان جنبش ملی مجاهدین شاخه خراسان، با اصابت سنگ به سر، بهشدت مجروح شد؛ اما این جراحت، خللی در عزم انقلابیاش ایجاد نکرد.
اواخر سال ۱۳۵۸ به تهران منتقل شد و فعالیت خود را در نهاد محلات ادامه داد. مسئولیت انجمن خواهران مسلمان در مناطق جنوب و سپس شرق تهران و بعد، از ابتدای سال ۱۳۶۰، مسئولیت کانون پذیرش نهاد محلات، به او سپرده شد. صبوری در سختیها، شادابی روحی، نظم، مسئولیتپذیری و مهربانی، از ویژگیهایی بود که جایگاه ویژهای برای او در میان همرزمان و نزدیکانش رقم زد.
پس از تظاهرات بزرگ ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و آغاز مبارزه مسلحانه انقلابی، حشمت نیز همچون دیگر مجاهدان، زندگی مخفی را برگزید و با تمام توان به فعالیتهای انقلابی ادامه داد.
سرانجام در روز ۱۲ دی ۱۳۶۰، هنگامی که مجاهد شهید حشمت مددی به همراه مجاهد شهید علی کریمی برای انجام مأموریتی از پایگاه خارج شدند، توسط گشتیهای رژیم شناسایی شدند. درگیری مسلحانه آغاز شد؛ در مرحله نخست، محاصره دشمن را در هم شکستند و از منطقه خارج شدند، اما پس از طی مسافتی کوتاه، در نبردی دیگر با گشتیهای رژیم، هر دو مجاهد خلق، قهرمانانه و تا آخرین نفس، به شهادت رسیدند.
حشمت مددی، نامی ماندگار در صف مجاهدان خلق است؛ نماد ارادهای که از آموزش و سازماندهی تا میدان نبرد، لحظهای از مقاومت عقب ننشست. یاد او در کنار یاد برادرش هاشم مددی، از شهدای سرفراز مجاهد خلق، در تاریخ پرفروغ مقاومت ایران جاودانه است.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر