محل تولد: زنجان
شغل: دبیر رشته تربیت معلم
سن: ۲۲
تحصیلات: دانشجو
محل شهادت: قزوین
تاریخ شهادت: ۲۲-۵-۱۳۶۰
مجاهد شهید سعید حجازیان، جوانی برخاسته از دل رنج و زحمت، در سال ۱۳۳۸ در زنجان چشم به جهان گشود؛ شهری که بعدها نام این فرزند رشیدش را با افتخار بر پیشانی خود حک کرد. سعید از همان کودکی، با درد فقدان پدر و سختیهای زندگی آشنا شد، اما همین رنجها روحی مقاوم و ارادهای ناگسستنی در او ساخت؛ ارادهای که بعدها در میدان نبرد آزادی، به شکوهی جاودانه تبدیل شد.
او در سال ۱۳۵۷ مدرک دیپلم ریاضی را از دبیرستان سعید محسن (صدر جهان) گرفت و سال بعد وارد دانشکده تربیت معلم قزوین شد تا مسیرش را در خدمت به آگاهی و آیندهسازان این سرزمین ادامه دهد. اما دانشگاه برای سعید فقط محل تحصیل نبود؛ صحنهای بود برای روشنگری، برای گسترش پیام آزادی، و برای دفاع از اسلام انقلابی مجاهدین خلق در برابر اسلام تحریفشده و ارتجاعی آخوندهای حاکم.
سعید پیش از انقلاب ۲۲بهمن، با آشنایی با ایدئولوژی رهاییبخش مجاهدین، هدف بزرگ خود را یافت؛ هدفی که در آن شناخت حقیقت اسلام انقلابی، مبارزه با ستم و ایستادگی در برابر شاه خائن، مسیر زندگی او را روشن کرد. او در روزهای التهاب و خیزش مردم، همیشه در صفهای جلو حضور داشت و با تمام توان، پیام و مرزبندی روشن مجاهدین خلق را تبلیغ میکرد.
پس از پیروزی انقلاب، در انجمن دانشجویان مسلمان – از هواداران فعال مجاهدین خلق – نقشآفرین شد و در محیط دانشکده با آگاهی، استدلال و عمل انقلابی، حقیقت را به گوش همنسلانش میرساند. هنگامی که خمینی دجال دانشگاهها را با برچسب «انقلاب فرهنگی» بست و چماقدارانش را برای سرکوب دانشجویان به میدان آورد، سعید ناچار به زنجان بازگشت؛ اما این بار نیز در کنار برادرش و دیگر هواداران، با همان صلابت پیشین به فعالیت علیه ارتجاع ادامه داد.
۶۰ خرداد فرا رسید؛ روزی که مسیر تاریخ ایران دو نیم شد. سعید، استوارتر از همیشه، در ارتباط با سازمان ماند و با شجاعتی ستودنی به فعالیت انقلابی ادامه داد. اما پس از مدت کوتاهی، دژخیمان خمینی جلاد او را دستگیر کردند. شکنجهها، تهدیدها و فشارهای مرگبار نتوانست حتی لحظهای او را از مسیر مجاهدیاش جدا کند. و سرانجام، سعید در ۲۲ مرداد ۱۳۶۰ در قزوین بهدست جلادان رژیم ضدبشری خمینی به شهادت رسید و پرچم افتخار را بر قله رفیع شهدای مجاهد خلق برافراشت.
مجاهد شهید سعید حجازیان، نه فقط یک دبیر جوان، بلکه آموزگار مقاومت و ایستادگی بود؛ جوانی که زندگیاش را وقف آزادی مردمش کرد و همچون بسیاری از پیشتازان این راه، خون پاکش سند رسوایی ارتجاع و نشانی روشن از فردای آزاد ایران شد.
یادش جاودان، راهش چراغ پایدار آزادی.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر