محل تولد: تهران
شغل: دانشجوی مهندسی
سن: ۳۰
تحصیلات: دانشجوی مهندسی
محل شهادت: تهران
تاریخ شهادت: ۹-۵-۱۳۶۰
محل زندان: زمان شاه (زندان اوین)
زندانی زمان شاه : ۱۳۵۳ / ۳سال اوین
نحوه شهادت: درگیری ،در حمله توسط پاسداران به محل استقرارش بشهادت رسید
با یاد و افتخار از مجاهد شهید ابوالقاسم (قاسم) حاجعلی؛ جوانی که زندگیاش با مبارزه آغاز شد، در مقاومت در برابر شکنجه معنا یافت و در نبردی رو در رو با پاسداران سرکوب، به بلندای شهادت رسید.
قاسم حاجعلی متولد ۱۳۳۰ در تهران بود. دوران دبستان و دبیرستان را در همین شهر گذراند و در سال ۱۳۵۰ وارد دانشکده علم و صنعت در رشته مهندسی متالورژی شد. سالهایی که دانشگاهها به خیزشگاه مبارزه علیه شاه تبدیل شده بودند، قاسم نیز با دوستان هوادار سازمان مجاهدین خلق آشنا شد و بیدرنگ مسیر مبارزه را انتخاب کرد.
او فعالیتهای سیاسی خود را در دانشگاه آغاز کرد و بهسرعت به یکی از نیروهای فعال در چاپ و پخش اعلامیههای انقلابی بدل شد.
سال ۱۳۵۳، در جریان چاپ اعلامیه در یکی از خوابگاههای دانشجویی، بهدست ساواک دستگیر و به زندان اوین منتقل شد.
دورهای که با وحشیانهترین شکنجههای ساواک همراه بود:
بیخوابیهای کشنده، ضربات کابل، فشارهای جسمی و روانی… اما قاسم، با ارادهای فولادین، همه این شکنجهها را تاب آورد و تسلیم نشد.
او در دادگاه فرمایشی شاه به ۳ سال زندان محکوم شد و سه سال تمام را در سختترین شرایط اوین سپری کرد.
با آزادی از زندان، ارتباطش با سازمان عمیقتر شد. پس از انقلاب ضدسلطنتی، در ستاد جنبش سازمان مجاهدین در تهران و در بخش کارگری فعالیت تماموقت داشت؛ صادقانه، بیوقفه و وفادار.
اما با شروع سرکوب خونین ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، مانند دیگر مجاهدین به زندگی مخفی روی آورد.
تا اینکه ۹ مرداد ۱۳۶۰، در یورش پاسداران به پایگاهش، قاسم همانگونه که زندگی کرده بود، جنگید؛ با تمام توان، قهرمانانه، بیآنکه یک قدم عقب بنشیند.
در پایان این نبرد نابرابر، او به شهادت رسید؛ اما نام و راهش آنقدر الهامبخش بود که هستههای مقاومت مختلف بهنام او شکل گرفتند و عملیاتهایی علیه مزدوران رژیم انجام دادند.
قاسم نه تنها یک شهید، که یک الگو بود؛
نماد نسلی که در میدان، در شکنجهگاه، و در نبرد آخر، خم نشد و راه رهایی را با خون خود نوشت.
یادش گرامی،
و راهش، پررهرو باد. 🌹
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر