فاطمه اثنی‌عشری؛ معلمی که تا آخرین نفس برای آزادی ایستاد

 

محل تولد: تهران

سن: ۲۵

تحصیلات: دانشجوی رشته ریاضی در دانشکده تربیت معلم

محل شهادت: تهران

تاریخ شهادت: ۱۰-۵-۱۳۶۱

با یاد و افتخار از مجاهد شهید فاطمه (رویا) اثنی‌عشری؛

دانشجوی رشتهٔ ریاضی، معلم محرومان، بانویی دلیر که در ۲۵سالگی نامش را در تاریخ مقاومت مردم ایران جاودانه کرد.

فاطمه اثنی‌عشری در سال ۱۳۳۶ در تهران و در خانواده‌ای متوسط متولد شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه، در سال ۱۳۵۴ وارد دانشکدهٔ تربیت معلم شد و هم‌زمان به تدریس در مدارس محروم جنوب شهر پرداخت؛ جایی که رنج کودکان کار و فقرزده را با تمام وجود لمس کرد.

با اوج‌گیری انقلاب مردم علیه شاه در سال ۱۳۵۷، فاطمه با شجاعتی کم‌نظیر در تظاهرات و حرکت‌های دانشجویی حضور یافت و حتی در تسخیر اداره ساواک دانشکده تربیت معلم نقشی فعال داشت. او از همان سال‌ها با نام و آرمان‌های سازمان مجاهدین خلق آشنا شد و پس از انقلاب، به جمع هواداران سازمان پیوست. فاطمه از نخستین دانشجویان فعالی بود که در «انجمن دانشجویان مسلمان تربیت معلم» مسئولیت تبلیغات را به‌عهده گرفت.

جسارت و روحیهٔ مبارزاتی‌اش زبانزد بود. یکی از همرزمانش خاطره‌ای ماندگار از او نقل می‌کند؛ روزی که هنگام پخش اعلامیه، مردی فالانژ به مادر رضایی‌ها توهین کرد و فاطمه بی‌درنگ سیلی محکمی به صورت او زد—آن‌چنان که طرف جرئت هیچ واکنش دیگری نداشت.

پس از مدتی، فاطمه به نهاد محلات منتقل شد و مسئولیت انجمن زنان خزانه را برعهده گرفت. ارتباط صمیمی و فداکاری خستگی‌ناپذیرش باعث شد انجمن زنان خزانه به یکی از موفق‌ترین تشکل‌های هوادار سازمان تبدیل شود و بسیاری از دختران و زنان جوان آن منطقه محروم را با سازمان آشنا کند.

بعد از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، فاطمه مانند دیگر مجاهدان وارد زندگی مخفی شد و مدیریت چندین پایگاه مخفی سازمان را به‌عهده گرفت. مسئولیتی دشوار در اوج سرکوب، اما او با شجاعت و دلسوزی آن را پیش می‌برد.

در یکی از مأموریت‌ها، هنگام برخورد با ایست بازرسی پاسداران، دختر خردسالش «سیما» را در آغوش داشت؛ اما در همان لحظه تصمیمی گرفت که تنها یک مادر مبارز می‌تواند بگیرد: آخرین بوسه، خواباندن دختر بر صندلی عقب، و آماده شدن برای فداکاری. فاطمه توانست از آن بازرسی عبور کند؛ اما سرنوشت برای او مسیر دیگری نوشته بود.

بامداد ۱۰ مرداد ۱۳۶۱، پاسداران با آرپی‌جی و رگبار، پایگاه محل استقرار فاطمه و هم‌رزمانش را هدف قرار دادند. در میان دود و آتش، فاطمه دختر خردسالش را بوسید و در حمام گذاشت تا از گلوله‌ها محفوظ بماند، سپس برای یاری یارانش به طبقه بالا رفت. اما در راه‌پله هدف گلوله قرار گرفت و همان‌جا به شهادت رسید—سربلند، استوار و تنها ۲۵ ساله.

۱۰ مرداد روزی بود که بسیاری از پایگاه‌های مجاهدین زیر تهاجم سنگین قرار گرفتند، اما مقاومت آنان چنان بود که هنوز پس از چهار دهه، به‌عنوان درسی بزرگ از ایستادگی در نابرابرترین شرایط یاد می‌شود.

نام فاطمه اثنی‌عشری، زنِ جسارت، آگاهی و عشق به مردم، برای همیشه در تاریخ مبارزه آزادی‌خواهانه ایران خواهد درخشید.