منصور زاهدی؛ ۱۷ سال وفاداری به آرمان آزادی

 

محل تولد: اصفهان

شغل: مهندس مکانیک

سن: ۳۸

تحصیلات: لیسانس

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۱۷سال

زندانی سیاسی: ۶سال

زندگینامه و فرازهایی از مبارزات:

منصور زاهدی در سال ۱۳۵۰ و در زمان حکومت پهلوی با سازمان مجاهدین آشنا شد. او در سال ۱۳۵۱ به عنوان یکی از فعالان جنبش دانشجویی بازداشت گردید و در محیط زندان ارتباط خود را با مجاهدین عمیق‌تر کرد. وی بار دیگر در سال ۱۳۵۲ دستگیر شد و این بار در جریان حبس، رسماً به عضویت سازمان درآمد.

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، منصور از بنیان‌گذاران انجمن‌های دانشجویان مسلمان و از مسئولان و کادرهای ارزنده بخش اجتماعی سازمان در تهران بود. او سپس به بخش روابط خارجی منتقل شد و از سال ۱۳۶۰ به پاریس رفت و در دفتر مطبوعاتی و روابط عمومی مقر مرکزی مجاهدین به انجام وظیفه پرداخت.

پس از عزیمت رهبری مقاومت به جوار خاک میهن، منصور نیز به منطقه اعزام شد و در ابتدا در ستاد مرکزی سازمان مشغول به کار گردید. او سپس به عنوان یکی از اعضای تحریریه به ستاد تبلیغات پیوست. با آغاز عملیات فروغ جاویدان، منصور زاهدی پای به میدان نبرد گذاشت و قهرمانانه جنگید. به گفته یاران و هم‌رزمانش، او در جریان این نبردها به‌شدت مجروح شد اما تا آخرین نفس به مقاومت ادامه داد و سرانجام جان پاکش را فدا کرد و برای آزادی جان باخت.

فرازی از وصیت‌نامه (۷ تیر ۱۳۶۷):

«...پس از قریب ۱۷ سال افتخار بودن در سازمان مجاهدین خلق ایران، توان شکرگزاری نعمتی را که خداوند به من ارزانی داشته ندارم... طی این ۱۷ سال من یکی از خوشبخت‌ترین افراد روی کره زمین بوده‌ام، چرا که در خانواده‌ای زندگی می‌کنم که پدر آن خانواده، مسعود، دلسوزترین، فداکارترین و دوست‌داشتنی‌ترین پدرهای جهان است. خداوندا، سمبل شرف و افتخار این خلق در زنجیر و راهبر و پیشوای آنان در زنده کردن اسلام راستین و پی‌افکندن جامعه بی‌طبقه توحیدی یعنی مسعود را از گزند دشمنان در امان دار... به من نیز این سعادت را بده که در رکاب مسعود به فیض شهادت نایل آیم...»