محل تولد: بروجرد
سن: ۲۱
تحصیلات: سوم راهنمایی
محل شهادت: تهران
تاریخ شهادت: ۱۹-۱۱-۱۳۶۰
محل زندان: اوین
با یاد مجاهد شهید بیژن مهرابی
بیژن مهرابی، فرزند خانوادهای کارگری و زحمتکش، در سال ۱۳۳۹ در بروجرد چشم به جهان گشود. او تحصیلات خود را تا سال سوم راهنمایی در زادگاهش ادامه داد، اما سختی شرایط زندگی و وضعیت معیشتی خانواده، او را خیلی زود روانه بازار کار کرد. بیژن برای تأمین زندگی، راهی تهران شد و در بازار این شهر به کار پرداخت.
اما زندگی در میان مردم محروم و لمس مستقیم فقر و نابرابری، روح ناآرام او را به جستوجوی راهی برای رهایی مردم ایران کشاند. او نمیتوانست در برابر رنج و محرومیت مردم بیتفاوت بماند و همواره در پی یافتن راه و آرمانی بود که پاسخگوی آرزوی آزادی و رهایی انسان باشد.
با اوجگیری قیام مردم علیه سلطنت، بیژن فعالانه در تظاهرات و حرکتهای ضدسلطنتی شرکت کرد. در سال ۱۳۵۷، در جریان یکی از همین تظاهرات، توسط ساواک دستگیر شد و یک هفته را در زندان گذراند. اما زندان و سرکوب، نتوانست اراده جوانی را که راه مبارزه را انتخاب کرده بود، در هم بشکند.
پس از پیروزی انقلاب، بیژن خیلی زود دریافت که حاکمیت خمینی پاسخگوی خواستهها و آرمانهایی نیست که مردم برای تحقق آنها به میدان آمده بودند. او همچنان در جستوجوی راهی برای رهایی مردم ایران بود تا سرانجام با سازمان مجاهدین خلق ایران و آرمانهای آن آشنا شد؛ راهی که خود بعدها درباره انتخابش چنین نوشت:
«از طریق برادری با سازمان مجاهدین خلق ایران و آرمانهای توحیدی آن آشنا شدم. این راه، همان راهی بود که از سالهای پیش برای پیدا کردن آن تلاش و کوشش میکردم... در یککلام پاسخ من در سازمان مجاهدین بود و این راه را آگاهانه اتخاذ کردم».
بیژن مهرابی فعالیت خود را در بخش کارمندی سازمان آغاز کرد. او ورزشکار بود و از بدنی ورزیده، چالاکی و جسارتی چشمگیر برخوردار بود. همین ویژگیها در حفاظت از مراکز انجمنهای کارمندی و مقابله با هجوم چماقداران خمینی، بارها به یاری او و همرزمانش آمد و شجاعتش را در میان آنان زبانزد کرد.
او در جریان تبلیغات نخستین انتخابات ریاستجمهوری نیز با تمام توان به تکثیر و انتشار تصاویر و برنامههای مسعود رجوی پرداخت. بیژن از همان آغاز، تمام توان و زندگی خود را در مسیر آرمانی گذاشته بود که آن را آگاهانه انتخاب کرده بود.
در آبان ۱۳۵۹، هنگامی که همراه با مجاهد شهید علیرضا اکبری منفرد برای فروش نشریه به ترمینال جنوب و خیابان بعثت تهران رفته بود، مورد هجوم عناصر کمیته قرار گرفت. پس از درگیری، بیژن و علیرضا دستگیر و به زندان اوین منتقل شدند.
بیژن در زندان، با وجود فشار و بازجویی، از معرفی خود به دژخیمان خودداری کرد و مدتی طولانی را در سلول انفرادی گذراند. او سرانجام در فروردین ۱۳۶۰، پس از توصیه تشکیلات، با اعلام نام خود از زندان آزاد شد. وی در همان دوران زندان، مدتی نیز همسلول مجاهد شهید محمدرضا سعادتی بود.
اما آزادی از زندان، پایان راه مبارزه او نبود. بیژن مهرابی در تظاهرات بزرگ ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ حضور داشت و در حفاظت از تظاهرکنندگان و مقابله با نیروهای سرکوبگر، مسئولیتی فعال و برجسته برعهده گرفت. در آن روز، بارها در محاصره نیروهای رژیم قرار گرفت، اما با جسارت و شجاعتی کمنظیر مقاومت کرد و راه پیشروی تظاهرکنندگان را گشود.
پس از ۳۰ خرداد و آغاز دوران زندگی مخفی، بیژن نیز به مبارزه مخفی روی آورد و در واحدهای سازماندهیشده فعالیت کرد. او پس از مدتی مسئولیت عادیسازی پایگاههای مسئولان سازمان را برعهده گرفت و با تمام وجود در مسیر مبارزهای که آگاهانه برگزیده بود، ایستاد.
سرانجام روز ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ فرا رسید؛ روزی که پاسداران خمینی هجوم گستردهای را علیه پایگاههای مجاهدین آغاز کردند و اشرف شهیدان و سردار شهید خلق، موسی خیابانی، به همراه شماری از برجستهترین فرزندان مردم ایران جان باختند.
بیژن مهرابی نیز در یکی از پایگاهها در برابر نیروهای مهاجم ایستاد و در درگیری با آنان زخمی شد. اما مقاومت او با زخمی شدن پایان نیافت. پس از دستگیری، همان روز، ۱۹ بهمن ۱۳۶۰، تیرباران شد و در ۲۱سالگی جان خود را از دست داد.
دو روز بعد، رژیم در اطلاعیهای که در روزنامههای حکومتی منتشر شد، نام بیژن مهرابی را در کنار دیگر جانباختگان ۱۹ بهمن اعلام کرد.
بیژن مهرابی، جوانی از خانوادهای کارگر و زحمتکش، راهی را که سالها در جستوجویش بود، آگاهانه انتخاب کرد و تا واپسین لحظه از آن بازنگشت. زندگی کوتاه او، روایت جوانی است که از کوچههای بروجرد و بازار تهران برخاست، فقر و محرومیت را از نزدیک دید، زندان و انفرادی را تجربه کرد و سرانجام در ۲۱سالگی، در یکی از خونینترین روزهای تاریخ معاصر ایران، جان خود را در راه آرمانی که برگزیده بود، از دست داد.
یاد مجاهد شهید بیژن مهرابی، جوانی که راه آزادی را تا پای جان پیمود، گرامی باد.

0 comments:
ارسال یک نظر