شکوه ایستادگی: سکینه آزیش

 

محل تولد: بندر ترکمان

سن: ۲۲

تحصیلات: دانشجو

محل شهادت: نور

تاریخ شهادت: ۲۲-۱۲-۱۳۶۱

سکینه آزیش، که او را با نام ناهید می‌شناختند، در سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای زحمت‌کش در بندر ترکمن دیده به جهان گشود. او دانش‌آموزی ممتاز بود که علیرغم استعداد درخشانش، برای یاری رساندن به اقتصاد خانواده در کنار تحصیل به کار کشاورزی مشغول بود. روح جست‌وجوگر ناهید او را به سمت درک ریشه‌های فقر و تبعیض سوق داد و خیلی زود دریافت که علت اصلی این محرومیت‌ها در حاکمیت استبدادی نهفته است. جسارت او به حدی بود که در سال ۱۳۵۶، در تقابل با تفکرات نظام حاکم، قاب عکس شاه را در دبیرستان درهم شکست؛ اقدامی که او را تحت تعقیب ساواک قرار داد.

با اوج‌گیری قیام مردمی در سال ۱۳۵۷، ناهید با آرمان‌های سازمان آشنا شد و با مطالعه سرگذشت بنیان‌گذاران آن، مسیری نوین در زندگی خود برگزید. او در آن سال‌ها، فراتر از تمامی محدودیت‌های اجتماعی که سد راه زنان روستایی بود، به یکی از فعال‌ترین چهره‌های مبارز در منطقه بندر ترکمن بدل گشت. پس از انقلاب، ناهید فعالیت‌های خود را در دانشسرای تربیت معلم قائم‌شهر ادامه داد، اما به دلیل ایستادگی بر مواضعش از تحصیل اخراج شد. او پس از بازگشت به زادگاهش، مسئولیت بخش خواهران در دفتر هواداران سازمان را با انگیزه‌ای مثال‌زدنی بر عهده گرفت.

در بهار ۱۳۶۰، ناهید به گرگان منتقل شد و با آغاز مقاومت انقلابی در ۳۰ خرداد، به واحدهای رزمی پیوست. او در حماسه ۵ مهر ۱۳۶۰، در نقش یکی از فرماندهان میدانی در گرگان، شجاعت خود را به اثبات رساند. در اوایل سال ۱۳۶۱، ناهید با تلاشی خستگی‌ناپذیر به سازماندهی مجدد نیروها و تدارک امکانات برای واحدهای رزمی همت گماشت و در نهایت به پایگاه‌های سازمان در شمال کشور منتقل شد.

سرانجام در ۲۲ اسفند ۱۳۶۱، در شهرستان نور، پایگاه محل استقرار او به محاصره نیروهای دشمن درآمد. ناهید آزیش به همراه همرزمش آذر مؤمنی، ساعت‌ها در نبردی نابرابر و قهرمانانه مقاومت کردند. این مجاهد سرفراز، در سن ۲۲ سالگی جان خود را برای آزادی فدا کرد تا نامش به عنوان الگویی از پاکبازی و وفای به عهد در تاریخ مبارزات این سرزمین جاودانه بماند.