توران زارعی؛ ایستاده در خط مقدمِ آزادی

 

محل تولد: تهران

سن: ۲۹

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی‌: ۱۰سال

زندانی سیاسی: ۵

مسیر مبارزه و سال‌های حبس

مجاهد شهید توران زارعی از همان دوران قیام سراسری، قدم در راه فعالیت‌های سیاسی گذاشت و در سال ۱۳۵۸ به صفوف هواداران سازمان مجاهدین پیوست. او فعالیت‌های متناوب خود را تا ۳۰ خرداد ادامه داد و با آغاز مرحله‌ی جدید مبارزات، در قالب یک تیم نظامی سازماندهی شد تا مستقیماً در عملیات‌ها مشارکت داشته باشد.

توران در ۲۴ شهریور ۱۳۶۰، در جریان یک تظاهرات مسلحانه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. این دستگیری آغاز دوره‌ای ۵ ساله از زندان، حبس و فشارهای سنگین در سیاه‌چال‌های رژیم بود.

پیوستن به ارتش آزادیبخش و رزم بی‌امان

پس از آزادی از زندان در شهریور ۱۳۶۵، توران درنگ نکرد و تنها یک ماه بعد، خود را به پایگاه‌های مرزی سازمان رساند. او همواره برای حضور در خط مقدم نبرد لحظه‌شماری می‌کرد و بارها کتباً و شفاهاً درخواست داده بود تا سلاح بر دوش بگیرد و مستقیماً در خط اول رزم با رژیم بجنگد. با ورود به ارتش آزادیبخش، او به آرزوی دیرینه‌ی خود رسید و پرتلاش، خستگی‌ناپذیر و پرانرژی مسئولیت‌های سنگین پیش‌رو را بر عهده گرفت.

روایت همرزم از مقاومت در شکنجه‌گاه و میدان نبرد

یکی از همرزمانش، استقامت و روحیه شگفت‌انگیز او را چه در زندان و چه در میدان رزم این‌گونه توصیف می‌کند:

«او در زندان تحت سخت‌ترین و وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفته بود، به طوری که پیکرش واقعاً درهم کوبیده شده بود. اما با وجود تمام این دردهای جسمی، روحیه سرشارش باعث می‌شد که همیشه درد را با لبخندی شیرین توأم کند. فداکاری و ازخودگذشتگی خاصی در وجودش موج می‌زد که فوق‌العاده چشمگیر بود و هر کسی را تحت تأثیر قرار می‌داد.

در جریان عملیات فروغ جاویدان، درست یک روز پیش از شهادتش او را دیدم؛ کاملاً آماده‌ی تهاجم بود و می‌خواست در یک تک سنگین به سمت جلو پیشروی کند. آن لحظات، آخرین تصویر و صحنه‌ای بود که از او به یاد دارم و پس از آن دیگر ندیدمش، تا این‌که خبر شهادتش در میدان نبرد به ما رسید...»

توران زارعی پس از ۱۰ سال مبارزه بی‌وقفه و گذراندن ۵ سال حبس زیر سخت‌ترین شکنجه‌ها، سرانجام در عملیات فروغ جاویدان در منطقه کرمانشاه، جان پاکش را فدای آزادی کرد و جاودانه شد.