سیدحسین سنجری؛ روایت وفا تا شهادت

 

محل تولد: تهران

شغل: دکوراتور

سن: ۳۱

تحصیلات: -

محل شهادت: تهران

تاریخ شهادت: ۱۲-۱۱-۱۳۶۰

در تاریخ مبارزات سیاسی ایران، نام شهید سیدحسین سنجری به‌عنوان نمادی از ایستادگی، وفاداری و مقاومت در برابر سرکوب ثبت شده است. این مجاهد شهید که در سال ۱۳۲۹ در تهران متولد شد، پس از انقلاب ۱۳۵۷ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و با روحیه‌ای مردمی و فداکارانه در میان دوستان و همکارانش شناخته می‌شد.

سیدحسین سنجری که شغل دکوراتوری داشت، زندگی خود را در مسیر آرمان‌هایی قرار داد که به آن‌ها ایمان داشت. او به دلیل اخلاق نیکو، صداقت و ارتباط صمیمانه با مردم، محبوبیت فراوانی در میان اطرافیان خود به دست آورده بود. همین ویژگی‌ها باعث شد نام او تنها به‌عنوان یک مبارز شناخته نشود، بلکه به‌عنوان انسانی متعهد و فداکار در یادها باقی بماند.

در ۱۲ بهمن ۱۳۶۰، سیدحسین سنجری توسط نیروهای حکومتی بازداشت شد. او پس از ده روز تحمل شکنجه‌های سنگین و طاقت‌فرسا، در حالی که بر اثر شکنجه دچار آسیب‌های شدید جسمی شده بود، در بهداری زندان اوین جان باخت. شهادت او تنها ده روز پس از جان‌باختن برادرش ابراهیم رخ داد و بدین ترتیب برگ دیگری از فداکاری خانواده سنجری در تاریخ مقاومت ایران رقم خورد.

پیش از او نیز دو برادر دیگرش، ابراهیم و حسن سنجری، جان خود را در مسیر باورها و آرمان‌هایشان از دست داده بودند. نام سه برادر سنجری امروز به‌عنوان نمادی از پایداری، وفاداری و انتخاب آگاهانه راه مبارزه در حافظه تاریخی بسیاری از ایرانیان باقی مانده است.

یاد و خاطره شهید سیدحسین سنجری همچنان الهام‌بخش نسل‌هایی است که آزادی، عدالت و کرامت انسانی را ارزش‌هایی فراموش‌نشدنی می‌دانند.

 مزار این شهید در قطعه ۹۲ بهشت زهرا قرار دارد؛ مکانی که برای بسیاری از دوستداران و رهروان راه او، یادآور فداکاری و مقاومت است.