اصغر زمان‌وزیری؛ تا فتح آزادی

 

محل تولد: اصفهان

سن: ۳۲

تحصیلات: دانشجو

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

زندانی زمان شاه: ۱۳۵۳ / ۴سال

محل شهادت: تنگه چهار زبر

نحوه شهادت: درگیری با گله‌های وحشی پاسداران خمینی

اصغر زمان‌وزیری، مجاهد خلق، در سال ۱۳۳۵ در اصفهان به دنیا آمد. پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه پلی‌تکنیک تهران شد.

اصغر از همان دوران دانشجویی، در جست‌وجوی راهی برای مبارزه با استبداد سلطنتی و رهایی مردمی بود که عمیقاً به آنان عشق می‌ورزید. او نمی‌توانست فقر و محرومیت مردم را ببیند و در برابر آن بی‌تفاوت بماند. به همین دلیل، در فضای خفقان‌آلود سال‌های پایانی حکومت شاه، به‌دنبال راهی سازمان‌یافته برای مبارزه بود.

سال ۱۳۵۴، دوره‌ای بود که شاه موج گسترده‌ای از دستگیری‌ها را در داخل و خارج زندان به راه انداخته بود و دانشگاه‌های کشور، به‌ویژه دانشگاه‌های تهران، صحنه دستگیری و سرکوب دانشجویان مبارز شده بودند. در همین شرایط، تبلیغات مرتجعین و جریان‌های چپ‌نما نیز فضای مبارزه را بیش از پیش آشفته کرده بود.

اصغر در این میان، آرمان خود را در سازمان مجاهدین یافت و به هواداری از مجاهدین پرداخت. از آن پس فعالیت‌های مبارزاتی خود را در همین مسیر سازمان داد.

یکی از فعالیت‌های مهم او در آن دوران، بسیج و هدایت تظاهرات دانشجویان بود. اصغر در سازماندهی اعتراضات دانشجویی نقش فعالی داشت و همین فعالیت‌ها سرانجام به دستگیری او توسط ساواک آریامهر در سال ۱۳۵۴ منجر شد.

شکنجه و بازجویی‌های مستمر، بخشی از دوران زندان اصغر بود. شدت شکنجه‌های ساواک به حدی بود که آثار و دردهای ناشی از آن سال‌ها بعد نیز با او باقی ماند؛ اما این شکنجه‌ها نتوانست او را از راهی که انتخاب کرده بود بازدارد.

اصغر در زندان نیز خیلی زود جای خود را در میان مجاهدین یافت. آموزش‌های سازمان را با جدیت فرا گرفت و به یک مسئول ارزنده تبدیل شد. سرانجام همراه با دیگر همرزمانش، پیش از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷، از زندان آزاد شد.

پس از آزادی، اصغر مبارزه را متوقف نکرد. او به همراه همرزمانش در اصفهان به تشکیل جنبش ملی مجاهدین کمک کرد. سپس راهی خوزستان شد و فعالیت‌های سازمانی خود را در تشکیلات آن منطقه ادامه داد.

مدتی بعد بار دیگر در شمار مسئولان استان اصفهان قرار گرفت و در فاز نظامی نیز به‌عنوان یکی از فرماندهان مسئول مجاهدین در استان فارس به فعالیت پرداخت.

پس از یورش ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و قطع ارتباط بسیاری از نیروها، اصغر در سامان دادن و وصل کردن رزمندگان مجاهد خلق که ارتباطشان قطع شده بود، نقشی مهم ایفا کرد. او همچنین در انتقال نیروهای فارس و خوزستان به مناطق مرزی و شکل‌گیری یک نیروی متمرکز که بعدها پایه‌های اولیه تشکیل ارتش آزادی را تشکیل داد، نقش چشمگیری داشت.

در سال ۱۳۶۴، اصغر یکی از فرماندهان سیاسی ـ نظامی مجاهدین در مناطق ۲۳گانه کشور بود؛ مسئولیتی که بیانگر سال‌ها تجربه، آموزش و مسئولیت‌پذیری او در مسیر مبارزه بود.

تحولات درونی سازمان نیز برای اصغر نقطه عطفی در مسیر رشد و مسئولیت‌پذیری او بود و این مسیر در نهایت او را به یکی از فرماندهان برجسته ارتش آزادیبخش ملی تبدیل کرد.

اصغر در چندین عملیات نظامی فرماندهی نیروها را برعهده داشت. در دو عملیات بزرگ آفتاب و چلچراغ، نیروهای تحت فرماندهی او در خطوط مقدم نبرد حضور داشتند.

او فرمانده یک تیپ رزمی ارتش آزادیبخش ملی بود و در عملیات فروغ جاویدان، همراه نیروهای تحت فرماندهی‌اش با تمام توان وارد نبرد شد.

در جریان نبردهای سنگین در تنگه چهارزبر کرمانشاه، اصغر زمان‌وزیری و نیروهای تحت فرماندهی‌اش در برابر نیروهای جمهوری اسلامی جنگیدند. درگیری‌ها به‌شدت سنگین و خونین بود و اصغر در اوج نبرد و در حالی که فرماندهی نیروهایش را برعهده داشت، به شهادت رسید.

پیکر او به‌وسیله همرزمانش به کربلا منتقل شد و در جوار مرقد امام حسین به خاک سپرده شد.

اصغر زمان‌وزیری، ۳۲ سال از زندگی خود را پشت سر گذاشت؛ چهار سال را در زندان شاه گذراند، شکنجه شد، از زندان آزاد شد، دوباره به میدان مبارزه بازگشت، مسئولیت‌های مختلفی را برعهده گرفت و سرانجام در میدان نبرد جان باخت.

زندگی او، از دانشگاه پلی‌تکنیک تهران تا زندان شاه، از تشکیلات مجاهدین تا فرماندهی در ارتش آزادیبخش ملی و از عملیات آفتاب و چلچراغ تا تنگه چهارزبر، روایت یک زندگی پر از مبارزه و مسئولیت است.

او در برابر دو نظام استبدادی ایستاد و سرانجام در سال ۱۳۶۷ در میدان نبرد کشته شد.

اصغر زمان‌وزیری؛ مجاهدی که تا آخرین لحظه بر عهد خود ایستاد.

یادش گرامی و نام و آرمانش ماندگار.