شهردارِ ایستاده تا شهادت

 

محل تولد: اصفهان

شغل: شهردار

سن: ۳۰

تحصیلات: دیپلم فنی

محل شهادت: اصفهان

تاریخ شهادت: ۱۰-۹-۱۳۶۰

مجاهد شهید حسین نهاوندیان اصفهانی (نهاوندی)

حسین نهاوندیان اصفهانی، مجاهد خلقی از دیار اصفهان، در سال ۱۳۳۰ دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا دیپلم فنی ادامه داد و از همان سال‌های نوجوانی، در فضای دبیرستان با مسائل سیاسی و ریشه‌های فقر، تبعیض و شکاف عمیق طبقاتی در جامعه آشنا شد. او به‌روشنی دریافته بود که دیکتاتوری وابستهٔ شاه، سرچشمهٔ این بی‌عدالتی‌هاست و همین آگاهی، او را به جست‌وجوی راهی برای مبارزه کشاند.

پس از سال ۱۳۵۰ و علنی شدن سازمان مجاهدین خلق ایران، حسین با مطالعهٔ دفاعیات کادرهای سازمان در بیدادگاه‌های شاه خائن و شنیدن خبر شهادت قهرمانان مجاهد در زندان‌ها و درگیری‌ها، پاسخ پرسش‌هایش را یافت. او شیفتهٔ راه و آرمان رهایی‌بخش سازمان شد و با تمام وجود به آن پیوست.

از همان آغاز، به‌عنوان هواداری پرشور، در تکثیر و توزیع اطلاعیه‌ها و دفاعیات مجاهدین فعال بود و در انجمن‌های دانشجویی، همراه با دیگر هواداران، بی‌وقفه برای تبلیغ آرمان آزادی تلاش می‌کرد.

همین فعالیت‌ها کافی بود تا ساواک شاه به سراغش بیاید. در سال ۱۳۵۴، حسین توسط ساواک اصفهان دستگیر و به شکنجه‌گاه زندان دستگرد منتقل شد. در کمیتهٔ ساواک، زیر شکنجه‌های سنگین قرار گرفت: ضربات کابل، قپانی، ضربه به نقاط حساس بدن و انواع آزارهای جسمی و روحی. شدت شکنجه‌ها چنان بود که آثار و بیماری‌های ناشی از آن سال‌ها با او ماند و حتی پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، ناچار به انجام عمل جراحی شد.

اما زندان برای حسین، مدرسهٔ تسلیم نبود؛ میدان تبدیل‌شدن به یک مجاهد تمام‌عیار بود. او در زندان از نزدیک با مجاهدین و آموزش‌های آنان آشنا شد و پیوندش با سازمان عمیق‌تر گردید. هرچند به پنج سال زندان محکوم شده بود، اما پس از سه سال، در سال ۱۳۵۷ و همزمان با قیام سراسری مردم ایران علیه نظام سلطنتی، از زندان آزاد شد و بی‌درنگ به صفوف قیام پیوست.

حسین در تظاهرات‌ها حضوری فعال داشت و در روزهای پایانی قیام، در سقوط مراکز سلطنتی در اصفهان نقشی مؤثر ایفا کرد. پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، در تشکیلات سازمان در اصفهان مشغول به کار شد؛ ابتدا در بخش محلات، سپس در بخش تدارکات و به‌عنوان یکی از مسئولان ستاد سازمان در اصفهان به فعالیت پرداخت. پیش از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، به بخش امنیت منتقل شد و مسئولیت‌های حساس‌تری را بر عهده گرفت.

او در میان همرزمانش به مجاهدی باصفا، صمیمی، صادق و پرتلاش شناخته می‌شد؛ کسی که مسئولیت را نه عنوان، که تعهد می‌دانست. پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و آغاز سرکوب گسترده، حسین به زندگی و مبارزهٔ مخفی روی آورد و همچنان در بخش امنیت به انجام وظایفش ادامه داد.

سرانجام در اول مرداد ۱۳۶۰، در جریان یکی از ترددها، توسط مزدوران سپاه دستگیر و این‌بار به‌دست دژخیمان خمینی به زندان و شکنجه‌گاه دستگرد اصفهان منتقل شد. حسین بار دیگر، قهرمانانه در برابر شکنجه‌ها ایستاد و جلادان ولایت فقیه را به شکست کشاند.

رژیم که تاب این ایستادگی را نداشت، در روز ۱۰ آذر ۱۳۶۰، این مجاهد خلق را به جوخهٔ تیرباران سپرد.

حسین نهاوندیان اصفهانی، مجاهدی که از آگاهی دبیرستانی تا مسئولیت‌های سنگین تشکیلاتی، و از شکنجه‌گاه شاه تا تیرباران خمینی، یک لحظه از راه آزادی عقب ننشست، با خون خود بر عهدش مهر زد و در شمار شهدای جاودان راه آزادی ایران قرار گرفت.