خسرو شفیع‌زاده؛ عهدی که با خون امضا شد

 

محل تولد: آمل

سن: ۲۳

تحصیلات: دانشجوی تربیت معلم

محل شهادت: آمل

تاریخ شهادت: ۲۸-۵-۱۳۶۰

مجاهد شهید خسرو شفیع‌زاده در سال ۱۳۳۷ در شهر آمل متولد شد؛ در همان شهر رشد کرد و تحصیلات خود را تا پایان دبیرستان به پایان رساند. روح ناآرام و جستجوگرش او را به دانشسرای تربیت معلم ساری کشاند، اما آنچه سرنوشت او را رقم زد، نه تنها درس و کلاس، که انتخاب آگاهانه راه مبارزه برای آزادی مردم ایران بود. خسرو از همان سال‌های پیش از انقلاب ضدسلطنتی، حضوری فعال و تعیین‌کننده در راهپیمایی‌ها و تظاهرات داشت و به‌عنوان نیرویی پیشتاز در میان جوانان آمل شناخته می‌شد.

او پیش از پیروزی انقلاب، در محیط دانشسرا با سازمان مجاهدین خلق آشنا شد و همراه با یک هسته پنج‌نفره از همرزمانش، به مطالعه کتاب‌ها و جزوات آموزشی سازمان پرداخت؛ مطالعه‌ای که به آگاهی، ایمان و تعهد انقلابی انجامید. خسرو در قیام‌های مردمی علیه شاه خائن، حضوری چشمگیر داشت و بی‌پروا در صفوف معترضان می‌ایستاد.

پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، خسرو به ستاد جنبش ملی مجاهدین در آمل پیوست و فعالیت‌های تشکیلاتی خود را در شهرهای آمل و ساری ادامه داد. او در آن دوران تحت مسئولیت مجاهد صدیق محمود مهدوی، از کادرهای مسئول سازمان در استان مازندران، فعالیت می‌کرد. خسرو مجاهدی پرانرژی، شاداب و در عین حال متواضع بود؛ چهره‌ای مردمی که در برنامه‌های کمک‌رسانی به روستاییان، که از سوی ستاد سازمان در آمل سازماندهی می‌شد، نقشی فعال و اثرگذار داشت. همین حضور صمیمی و فداکارانه، او را به محبوب دل‌های مردم و همزمان به هدف کینه و دشمنی مزدوران رژیم تبدیل کرده بود.

اخلاق انقلابی و منش مجاهدی خسرو، خانواده و فامیل را نیز تحت تأثیر قرار داده بود. پس از حمله چماقداران و تعطیلی ستاد سازمان در آمل، پدر سالخورده‌اش که از راه کارگری امرار معاش می‌کرد، خانه دو اتاقه خود را بی‌دریغ در اختیار سازمان قرار داد و مادرش نیز به‌عنوان عضوی فعال در انجمن مادران مسلمان استان، در کنار مقاومت ایستاد.

در اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۰، خسرو به‌دلایل واهی توسط مزدوران سپاه دستگیر و به زندان ساری منتقل شد. دو ماه شکنجه، فشار و بازجویی را در زندان ساری تحمل کرد و سپس به زندان آمل انتقال یافت. اما زندان، شکنجه و تهدید، ذره‌ای از ایمان و استواری او نکاست.

سرانجام این مجاهد قهرمان، تنها سه ماه پس از دستگیری، در ۲۸ مرداد ۱۳۶۰، به‌دست مزدوران خمینی به جوخه‌های اعدام سپرده شد و جان خود را آگاهانه در راه آزادی و بهروزی مردم ایران فدا کرد؛ وفادار به عهدی که با خدا و خلق بسته بود.

همچنین مجاهد شهید علی شفیع‌زاده، برادر خسرو، در همان سال ۱۳۶۰ به‌دست مزدوران خمینی جنایتکار به شهادت رسید؛ گواهی دیگر بر ایستادگی یک خانواده در صف مقاومت.

نام خسرو شفیع‌زاده، نام نسلی است که ایستاد، جنگید و با خون خود مسیر آزادی را روشن کرد.