روح‌الله قاسملویی؛ ستاره تکاب در آسمان شیراز

 

محل تولد: تکاب

شغل: -

سن: ۲۴

تحصیلات: متوسطه

محل شهادت: شیراز

تاریخ شهادت: ۴-۱۲-۱۳۶۲

برخی انسان‌ها گویی برای شکستن سکوت و ایستادگی در برابر ستم به دنیا می‌آیند. روح‌الله قاسملویی، که میان یارانش به نام «کریم» شناخته می‌شد، یکی از همین چهره‌های تابناک است. جوانی از دیار تکاب که با قلبی لبریز از عشق به مردم و اراده‌ای پولادین، مسیر دشوار مبارزه را برگزید و سرانجام جان خود را در راه آزادی فدا کرد.

از ورزشکار محبوب تکاب تا فرمانده تیم‌های میلیشیا

روح‌الله در سال ۱۳۴۰ در تکاب متولد شد. او که ورزشکاری خوش‌نام و پرنشاط بود، به دلیل اخلاق مردمی و صمیمیت‌اش، جایگاه ویژه‌ای در میان جوانان شهر داشت. جرقه‌های آگاهی در او تحت تأثیر برادر بزرگترش، ولی‌الله، زده شد. با اوج‌گیری قیام ضدسلطنتی، روح‌الله به صفوف مبارزان پیوست و پس از پیروزی انقلاب، فعالیت‌های تشکیلاتی خود را در انجمن‌های دانش‌آموزی تهران و سپس با تأسیس انجمن جوانان در زادگاهش ادامه داد.

او که یک «میلیشیای» خستگی‌ناپذیر بود، فرماندهی چندین تیم عملیاتی را در محله جوادیه تهران بر عهده گرفت. روح‌الله در تظاهرات خرداد ۱۳۶۰ بازداشت شد و دوران سختی را در زندان اوین سپری کرد، اما زندان نه تنها او را درهم نشکست، بلکه کینه مقدس او نسبت به استبداد را عمیق‌تر کرد.

میراث برادر و هسته‌های مقاومت

پس از آزادی از زندان، خبر اعدام برادرش ولی‌الله، عزم او را برای ادامه راه دوچندان کرد. او بی‌درنگ به دنبال وصل مجدد به هسته‌های مقاومت رفت. همرزمانش او را با صفاتی چون «خلوص»، «صداقت» و «هوشیاری شگفت‌انگیز» به یاد می‌آورند. کریم در حالی که در کارگاه‌های نجاری و خیاطی کار می‌کرد، شب‌ها را با نوشتن گزارش‌ها و پیام‌های مبارزاتی با جوهر نامریی به صبح می‌رساند تا چراغ مقاومت خاموش نشود.

حماسه شیراز: لبخندی که جاودانه شد

در سال ۱۳۶۳، روح‌الله به همراه پسرخاله‌اش، علیرضا شاهی، هسته‌ای جدید را سازماندهی کردند. فعالیت‌های جسورانه آن‌ها در شیراز، لرزه بر اندام دشمن انداخت. سرانجام در یکی از این مأموریت‌های انقلابی، روح‌الله دستگیر شد. بیدادگاه‌های رژیم که از نفوذ و محبوبیت او واهمه داشتند، حکم اعدام او را صادر کردند.

در سحرگاه ۴ اسفند ۱۳۶۴، جلادان او را در برابر دیدگان مردم شیراز به چوبه دار سپردند. شاهدان عینی روایت می‌کنند که او تا آخرین لحظه، لبخندی پرمعنا بر لب داشت؛ لبخندی که بذر امید را در دل‌های لرزان مردم کاشت. روح‌الله قاسملویی بدار آویخته شد، اما آرمان او در قامت هزاران جوان دیگر تکثیر گشت.

یاد این دلاور مرد تکابی که خونش را فرش راه آزادی کرد، همواره در تاریخ مبارزات این مرز و بوم گرامی خواهد ماند.