اعظم یوسفی شاتوری قهرمان فروغ جاویدان

 

محل تولد: تهران

سن: ۳۰

تحصیلات: متوسطه

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۱۰سال

زندانی سیاسی: ۵سال

مجاهد شهید اعظم یوسفی‌شاتوری، نمونه‌ای درخشان از نسل زنان شورشی و پاک‌باخته‌ای بود که جان خود را فدای آزادی کردند. او در سال ۱۳۳۷ در تهران متولد شد و از سال ۱۳۵۷، هم‌زمان با قیام ضدسلطنتی، قدم در راه مبارزه گذاشت. اعظم از سال ۱۳۵۸ به‌عنوان یک میلیشیای پرشور و عزم‌جزم، فعالیت خود را با انجمن محلات جنوب تهران آغاز کرد تا صدای محرومان و آزادی‌خواهان باشد.

در آذرماه ۱۳۶۰، در موج سرکوب‌های خونین رژیم دستگیر شد و به مدت ۵ سال در شکنجه‌گاه‌های مخوف پاسداران، تحت شدیدترین فشارهای جسمی و روحی قرار گرفت؛ اما هرگز تسلیم نشد. او پس از رهایی از زندان در سال ۱۳۶۶، خانه و دیار خود را ترک کرد تا در میدان‌های نبرد ارتش آزادی‌بخش، سلاح شرف و ایستادگی را به دست بگیرد. عشق عمیق او به آرمان مجاهدین و کینه‌ی مقدسی که از جلادان حاکم بر وطن داشت، از او فرماندهی جسور ساخت. او در عملیات آفتاب فرماندهی یک قبضه آتشبار را بر عهده داشت و توانایی‌های استراتژیک خود را به نمایش گذاشت.

اوج حماسه‌ی او در عملیات فروغ جاویدان رقم خورد؛ جایی که در جبهه‌ی کرمانشاه با تمام توان به مصاف دشمن شتافت و پس از نبردی قهرمانانه، در سن ۳۰ سالگی جان خود را فدای آزادی کرد و جاودانه شد. او در بخشی از وصیت‌نامه‌ی خویش در آبان ۱۳۶۶ نوشته بود: «من با آگاهی و اختیار این راه را انتخاب کرده‌ام... تا بتوانم همدوش با خواهران و برادران مجاهدم سلاح به‌دست گرفته و با مزدوران خمینی جلاد بجنگم چون تنها راه سقوط، مبارزه است.»

لازم به ذکر است که خانوده یوسفی‌شاتوری پیش از این نیز بهای سنگینی در راه این آرمان پرداخته بود؛ خواهر نوجوان او، فاطمه یوسفی‌شاتوری، در سال ۱۳۶۰ و در سن ۱۶ سالگی در تهران به دست جلادان تیرباران شده بود. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.

تو یوتیوب سابسکرایب کن

تو اینستاگرام ریپوست و سیو کن

 تو تلگرام لایک کن 

تا نام اعظم زنده بماند