از محرومیت تا میدان نبرد

 

محل تولد: سنقر

سن: ۲۷

تحصیلات: دانشجو

محل شهادت: ایلام

تاریخ شهادت: ۱۸-۴-۱۳۶۶

مجاهد شهید ابوالقاسم (اقبال) سالاری، فرزند سنقرکلیایی و زاده روستای زمین، در خانواده‌ای فقیر و محروم چشم به جهان گشود. کودکی و نوجوانی او در شرایطی گذشت که فقر و محرومیت، سایه سنگینی بر زندگی خانواده‌اش افکنده بود؛ اما سختی‌های زندگی هرگز نتوانست اراده و عزم این جوان را درهم بشکند.

ابوالقاسم از همان سال‌های نخست زندگی با دشواری‌های فراوان برای ادامه تحصیل روبه‌رو بود. بارها شرایط به گونه‌ای پیش رفت که ترک تحصیل برای او به یک واقعیت محتمل تبدیل شود، اما حمایت بستگان، تلاش خستگی‌ناپذیر و اراده خودش، اجازه نداد که محرومیت سرنوشت او را تعیین کند. او با پشتکاری مثال‌زدنی راه دانش را ادامه داد و سرانجام از یک روستای محروم به دانشگاه راه یافت؛ مسیری که برای جوانی با آن پیشینه و شرایط اقتصادی، پیروزی بزرگی بر فقر و محدودیت بود.

ابوالقاسم تنها به رهایی خود از محرومیت نمی‌اندیشید. تجربه مستقیم فقر و مشاهده رنج و نابرابری‌های اجتماعی، نگاه او را به سرنوشت مردم و مسائل جامعه حساس کرده بود. از سال‌های دانش‌آموزی، ذهن او درگیر پرسش‌هایی درباره بی‌عدالتی و شرایط اجتماعی و سیاسی ایران شد و به‌تدریج فعالیت سیاسی را به عنوان بخشی از مسیر زندگی خود برگزید. او در دوران حکومت پهلوی نیز در فعالیت‌های سیاسی علیه آن حکومت شرکت کرد و با آرمان‌هایی که به آزادی و آینده ایران گره زده بود، قدم در مسیر مبارزه گذاشت.

پس از انقلاب ۱۳۵۷، ابوالقاسم به مجاهدین خلق ایران پیوست و فعالیت‌های خود را در مسیر مبارزه ادامه داد. برای او مبارزه انتخابی گذرا و لحظه‌ای نبود؛ راهی بود که با آگاهی و پرداخت هزینه‌های سنگین آن را پذیرفته بود.

با تشدید سرکوب و حوادث پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، ابوالقاسم ایران را ترک کرد و خود را به پایگاه‌های مجاهدین در خارج از کشور رساند. زندگی او از این پس بیش از پیش با مبارزه، خطر و مسئولیت گره خورد. او مسیر دشواری را انتخاب کرده بود؛ مسیری که بازگشت از آن، برای کسی که آرمان خود را با جان خویش پیوند زده بود، معنایی نداشت.

سرانجام روز ۱۸ تیرماه ۱۳۶۶ فرا رسید.

ابوالقاسم سالاری، مجاهد خلق ۲۷ ساله، دانشجویی که از دل محرومیت برخاسته و راه دانش و مبارزه را پیموده بود، در جریان درگیری میان نیروهای ارتش آزادیبخش ملی ایران و نیروهای حکومتی در منطقه کانی‌سخت ایلام جان باخت و نامش در شمار مجاهدان جان‌باخته راه آزادی ایران ثبت شد.

زندگی اقبال سالاری، روایت جوانی است که از میان فقر و محرومیت برخاست، برای رسیدن به دانش جنگید، در برابر نابرابری‌ها سکوت نکرد و سرانجام تمامی توان و زندگی خود را در مسیری قرار داد که به آزادی ایران باور داشت.

او در ۲۷ سالگی رفت، اما داستان زندگی‌اش در همان‌جا پایان نیافت. نام او برای همشهریانش یادآور جوانی است که اجازه نداد فقر، محرومیت و دشواری‌های زندگی رؤیاهایش را از او بگیرند؛ جوانی که از روستایی محروم برخاست، به دانشگاه رسید و سرانجام در میدان نبرد، آخرین بهای انتخاب خود را پرداخت.

ابوالقاسم (اقبال) سالاری؛ جوانی از سنقر که از دل محرومیت برخاست و نامش را در تاریخ مجاهدان راه آزادی ایران به یادگار گذاشت.