منوچهر علیخانی؛ انتخاب آزادی تا آخرین نبرد

 

محل تولد: شهر ری

سن: ۳۰

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرمانشاه

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

سابقه مبارزاتی: ۹سال

مجاهد شهید منوچهر علیخانی، متولد شهر ری، در ۳۰سالگی و پس از ۹ سال سابقه مبارزاتی، در سال ۱۳۶۷ در کرمانشاه به شهادت رسید.

منوچهر از سال ۱۳۵۸ هوادار سازمان مجاهدین بود. در سال ۱۳۶۰ برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و در آنجا در ارتباط با انجمن دانشجویان هوادار مجاهدین به فعالیت پرداخت. زندگی در اروپا و امکان ساختن آینده‌ای آرام و مرفه، او را از آرمان آزادی ایران دور نکرد؛ برعکس، تحولات مبارزاتی و شکل‌گیری ارتش آزادیبخش، شور تازه‌ای در او ایجاد کرد.

با آغاز عملیات ارتش آزادیبخش، منوچهر تصمیم گرفت از محیط امن اروپا به میدان مبارزه بازگردد. او در سال ۱۳۶۷ تقاضای اعزام به منطقه کرد و در تقاضانامه خود نوشت:

«... این‌جانب منوچهر علیخانی فرزند تقی که از وضعیت جسمی سالم و خوبی و همچنین در حالت روحی بسیار کیفی و بالایی هستم، با هوشیاری کامل تصمیم به این امر مهم گرفته و ... از خداوند می‌خواهم که مرا تا آخر این راه پرافتخار یاری و راهنمایی نماید...»

تقاضانامه ـ ۲۷ فروردین ۱۳۶۷

منوچهر بر این باور بود که راه رهایی مردم ایران از حکومت خمینی، مبارزه برای آزادی است و هر ایرانی شریف و آگاه می‌تواند در این مسیر مسئولیت خود را برعهده بگیرد.

او می‌توانست در جامعه اروپا زندگی مرفهی برای خود بسازد؛ اما انتخابش چیز دیگری بود. منوچهر بازگشت به میدان نبرد و جنگیدن برای آزادی و شرف مردم ایران را بر آسایش شخصی ترجیح داد و خود را به عملیات فروغ جاویدان رساند.

همرزمانش، که شاهد صحنه‌های نبرد او بودند، از منوچهر به‌عنوان رزمنده‌ای خستگی‌ناپذیر و پرشور یاد می‌کردند؛ مجاهدی که پس از هر نبرد، آماده رفتن به میدان دیگر بود و با اراده‌ای استوار در برابر خطرات می‌ایستاد.

سرانجام، منوچهر علیخانی در یکی از نبردها در کرمانشاه به شهادت رسید و خون خود را در راه آزادی ایران فدا کرد.

پیکر پاک او به دست همرزمانش به پشت جبهه منتقل شد و در کربلا، در خاکپای سرور شهیدان، حسین‌بن‌علی(ع)، به خاک سپرده شد.

منوچهر علیخانی؛ مجاهدی که آسایش اروپا را رها کرد و راه نبرد برای آزادی را برگزید.